نقش گلیکوپروتئین GP۶۳ به عنوان عامل موثر در بیماری زایی لیشمانیا

لیشمانیا، تک یاخته ای درون سلولی از رده تریپانوزوماتیدا است که توسط پشه های خاکی فلبوتومینه منتقل می شود. یکی از بیماری های مهم منتقله از طریق حشرات، بیماری لیشمانیوز نام دارد که بومی مناطق گرمسیری و نیمه گرمسیری جهان است و براساس اعلام سازمان بهداشت جهانی در سال ۲۰۲۲، هنوز مسئله مهم بهداشت عمومی محسوب می شود. GP۶۳ پروتئین ۶۳/۹۵ کیلودالتونی آنتی ژنی، غیر حساسیت زا، آب دوست و پایدار و مقاوم به حرارت انگل می باشد که عامل مهم شدت بیماری در سطح انگل لیشمانیاست. گلیکوپروتئین ۶۳ اولین بار در دهه ۱۹۸۰ کشف شد، این گلیکوپروتئین، از نظر ژنتیکی و بیوشیمیایی به عنوان یک آنتی ژن سطحی بزرگ در پروماستیگوت های لیشمانیا از گونه های مختلف بیان می شود که از لایه های وسیعی از جمله کازئین، ژلاتین، آلبومین، هموگلوبین و فیبرینوژن تشکیل شده است. با توجه بررسی های صورت گرفته مشخص شده GP۶۳ یک پروتئاز بسیار فعال است که می تواند به سرعت بر روی طیف وسیعی از سلول های میزبان که در مسیرهای سیگنالینگ سلول و تنظیم عملکرد آن ها نقش دارند، عمل کند. تاثیر GP۶۳ بر عملکردهای ضد میکروبی و ضد التهابی ماکروفاژها نیز به طور گسترده اثبات شده و نقش محوری آن به عنوان یک عامل مهم شدت، تاثیر قابل توجهی بر فرایندهای سیگنال رسانی و فعالیت سلول های میزبان و بقای لیشمانیا در لحظه اولیه عفونت به شمار می رود.

کلیدواژه ها:

لیشمانیا ، GP۶۳ ، تک یاخته ، پشه خاکی