بررسی شیوه های تصفیه طبیعی، متعارف و نوین پسابهای آبزی پروری

صنعت آبزی پروری به عنوان یکی از منابع اصلی تامین پروتئین حیوانی، با تولید پساب های آلوده به ترکیبات دارویی، آنتی بیوتیک ها و هورمون ها، تهدیدی جدی برای محیط زیست و سلامت عمومی ایجاد می کند. روش های سنتی تصفیه کارایی محدودی دارند، بنابراین فناوری های نوین از جمله نانوفیلتراسیون، اسمز معکوس، نانوذرات فلزی و کربنی و فرآیندهای اکسیداسیون پیشرفته (AOPs) توسعه یافته اند. نانوفیلتراسیون و اسمز معکوس قادر به حذف بیش از ۹۰% ترکیبات دارویی و هورمونی هستند، در حالی که نانوذرات اکسید آهن، کربنی و نقره می توانند تا ۷۰-۹۹٪ آلاینده ها را حذف کنند. روش های بیولوژیکی و بیوراکتورها، با استفاده از میکروارگانیسم ها، ۶۰-۹۵٪ ترکیبات دارویی و هورمونی را از پساب ها حذف می کنند. مطالعات پروژه ای در کشورهای آلمان (ECOSYS)، آمریکا (REA)، بریتانیا (AQUACYCLE) و فنلاند (SALMON-ACT) نشان داده اند که ترکیب روش های بیولوژیکی با AOPs راندمان حذف آنتی بیوتیک ها و هورمون ها را تا ۹۸٪ افزایش می دهد. همچنین، پروژه های مبتنی بر جلبک و فیلتراسیون زیستی در اسپانیا و فرانسه توانسته اند ۷۰-۹۰٪ آلاینده ها را کاهش دهند. استفاده از این فناوری ها، علاوه بر کاهش ورود ترکیبات مضر به اکوسیستم، موجب بهبود کیفیت آب، افزایش پایداری صنعت آبزی پروری و حفاظت از سلامت انسان می شود. این مطالعات نشان می دهند که به کارگیری روش های نوین تصفیه در سطح صنعتی ضروری و مقرون به صرفه است.

کلیدواژه ها:

پساب آبزی پروری ، اکسیداسیون پیشرفته ، روش بیولوژیکی ، نانوذره