بحران آب در ایران و خاورمیانه: لزوم بهینه سازی مصرف منابع در صنایع غذایی

این پژوهش با تمرکز بر ایران و بستر منطقه ای خاورمیانه، به مسئله کم آبی و نقش صنایع غذایی در کاهش فشار بر منابع آب می پردازد. روش کار ما مرور هدفمند منابع معتبر داخلی و بین المللی و هم سنجی یافته ها برای استخراج راهکارهای عملی قابل اجرا در مقیاس صنعتی است. ابتدا الگوی مصرف آب و کانون های اتلاف در کارخانه های غذایی (شست وشو و بهداشت خطوط، خدمات کمکی مانند بخار و خنک کاری، آماده سازی مواد و بسته بندی، و مصارف عمومی) بررسی می شود. سپس «جعبه ابزار» بهبود ارائه می گردد که شامل سنجش محوری و کنتور گذاری ناحیه ای، بهینه سازی عملیات شست وشو (CIP) و رویه های بهداشتی، جداسازی جریان ها و یکپارچه سازی آب، ارتقای سیستم های بخار و برج های خنک کن، و در گام های پیشرفته تر بازچرخانی و استفاده مجدد از منابع است. ملاحظات بهداشتی و کیفیت محصول در تمامی مراحل لحاظ شده و مسیر اجرا به صورت مرحله ای از اقدامات کم هزینه تا پروژه های سرمایه ای طراحی شده است. یک سناریوی مرجع در صنعت لبنیات نشان می دهد ترکیب مدیریت تقاضا، تفکیک جریان ها و تصفیه متناسب، امکان بازگردانی آب برای کاربری های غیر تماسی و کاهش معنادار برداشت و پساب را فراهم می کند. درنهایت، پیشنهادهای اجرایی برای تسهیل تعمیم این رویکرد ارائه شده است تا تاب آوری آبی و رقابت پذیری صنایع غذایی ارتقا یابد.

کلیدواژه ها:

بحران آب ، صنایع غذایی ، بهینه سازی مصرف آب ، بازچرخانی آب