مطالعه تطبیقی جرم نوزاد ربایی در نظام حقوقی افغانستان و ایران

نوزادان یکی از هدیه های بزرگ الهی در کانون خانواده و جامعه می باشد و هر نوزاد امیدی یک جامعه در آینده است. این نوزادان در صورتی که از توانایی جسمی و فکری کامل برخوردار نیستند اما از حمایت های حقوقی بیشتر برخوردارند. امروزه بنا به دلیل عدم توانایی جسمی و فکری نوزادان بیشتر مورد توجه مجرمین قرار گرفته اند که از جمله رایج ترین جرایم که علیه نوزادان اتفاق می افتد و هویت و سلامت جسمی و روحی نوزاد را به مخاطره می اندازد، جرم نوزاد ربایی می باشد. این جرم نه تنها امنیت نوزاد را مختل بلکه امنیت خانواده و جامعه را نیز مخدوش می نماید. نوزاد ربایی می تواند به مقاصد مختلف انجام گیرد از جمله برای فروش نوزادان یا قلمداد کردن نوزاد برای کسانی که صاحب فرزند نمی شوند و امثالهم. هدف از تحقیق حاضر بررسی قوانین دو کشور افغانستان و ایران برای حمایت از نوزادان در مقابل جرایم ارتکابی نوزاد ربایی است. مقنن این دو کشور در مقابل جرم نوزاد ربایی کدام ضمانت اجرایی را مد نظر گرفته است؟ ما دو نظام و دو قانون متفاوت کد جزا نافذ دوره حکومت جمهوری اسلامی افغانستان و قانون مجازات اسلامی ایران را با هم به شکل تطبیقی مورد مطالعه قرار می دهیم تا سیاست این دو قانون را در مقابل جرم واحد مورد بررسی قرار دهیم. سوال اینجاست که وجه تمایز و ضمانت اجرای این دو نظام در تقابل با نوزاد ربایی چیست؟ پاسخ این سوال در این تحقیق مورد بحث قرار می گیرد با استفاده از روش تحلیلی-توصیفی به این تحقیق می پردازیم.

کلیدواژه ها:

نوزاد ، ربودن ، نظام حقوقی ، جرم ، افغانستان ، ایران ، خانواده ، جامعه