چالش های هماهنگی دانشگاه با نیاز بازار کار

مسئله اصلی این پژوهش، شکاف فزاینده میان نظام آموزش عالی و نیازهای واقعی بازار کار است که موجب کاهش هماهنگی این دو نهاد، کاهش اشتغال پذیری فارغ التحصیلان و ناکارآمدی بخشی از نظام آموزشی شده است. ضرورت بررسی این موضوع از آن جاست که پویایی اقتصاد دانش بنیان و تغییرات سریع فناوری، دانشگاه ها را ناگزیر به بازنگری در ماموریت ها و برنامه های درسی خود کرده است. هدف این تحقیق، شناسایی چالش های درونی و بیرونی هماهنگی دانشگاه با نیازهای بازار کار و ارائه ی راهکارهایی برای بهبود این تعامل است. دامنه پژوهش شامل مطالعات نظری، سیاست های ملی آموزش عالی و یافته های تحقیقات داخلی و خارجی طی دهه ی اخیر است. داده های پژوهش از طریق مطالعه ی اسناد، مقالات علمی و گزارش های رسمی استخراج شده و روش تحقیق از نوع تحلیل محتوای کیفی و مرور نظام مند است. نتایج نشان می دهد چالش های درونی مانند ضعف در سیاست های مدیریتی و انگیزشی، کمبود ارتباط دانشگاه با صنعت، و تمرکز بر آموزش نظری؛ و چالش های بیرونی نظیر بی ثباتی اقتصادی، نبود نظام اطلاعاتی بازار کار و فقدان سیاست گذاری کلان منسجم، از موانع اصلی انطباق دانشگاه با نیازهای بازار کار هستند. در پایان، تقویت ارتباط دانشگاه و صنعت، بازنگری در برنامه های درسی بر اساس داده های واقعی بازار و طراحی نظام جامع اطلاعات بازار کار راهکارهایی هستند که می توانند نقشه راه اصلاح ساختار آموزش عالی در ایران باشند.

کلیدواژه ها:

انطباق ، بازارکار ، دانشگاه ، آموزش عالی