پسماندهای فرآوری محصولات دریایی

فرآوری محصولات دریایی تاثیر قابل توجهی بر سرمایه گذاری های اقتصادی در سراسر جهان دارد و بخش اساسی از سامانه زنجیره غذایی به شمار می رود. از سوی دیگر، واحدهای فرآوری ماهی، محصولات جانبی حاصل از فرآوری نظیر سر، احشاء، استخوان ها و پوسته ها را دور می ریزند، در حالی که این مواد از نظر تغذیه ای غنی هستند. با وجود غنای بالای مواد مغذی، فرآوری، مدیریت و دفع پسماندهای محصولات دریایی یک نگرانی جدی به شمار می رود. این موضوع منجر به آلودگی شدید زیست محیطی می شود که می توان آن را از طریق بازیابی و به کارگیری از این مواد مغذی در حوزه سلامت انسان مدیریت کرد. پساب های دفع شده از سوی بخش شیلات حاوی مواد آلی، مقادیر بالای فسفر، نیتروژن و آنتی بیوتیک ها هستند. لیپیدهای حاوی مقادیر بالای اسیدهای چرب چندغیراشباع (PUFA)، پروتئین ها، مواد معدنی، کاروتنوئیدها و اسیدهای آمینه به وفور در پساب های دورریز وجود دارند. در نتیجه، اتلاف قابل توجهی از مواد مغذی و همچنین خطرات زیست محیطی عمده ای ایجاد می شود. برای حل این مشکل، ضروری است که پسماندهای تولیدشده تحت چندین فرآیند ثانویه مناسب و ارزش افزایی قرار گیرند تا امکان تولید محصولات با ارزش افزوده فراهم شود. بیومولکول های حاصل از منابع دریایی کاربردهای گسترده ای در بخش های کشاورزی، زیست فناوری و صنایع غذایی دارند. فرآوری آنزیمی، شیمیایی و میکروبی پسماندهای فرآوری ماهی امکان تولید ترکیبات زیست فعال مفید متعددی را فراهم می کند. روش فرآوری به کاررفته می تواند بر ویژگی های کمی و کیفی بیومولکول های استخراج یا بازیابی شده از این پسماندها تاثیر بگذارد. ازاین رو، مقاله مروری به اهمیت و روش های موجود برای فرآوری پسماندهای حاصل از فرآوری ماهی و کاربردهای بالقوه آن ها در حوزه های مختلف مورد توجه و رویکردهای درمانی می پردازد.