بکارگیری هوش مصنوعی در آموزش و ارتقای مهارت های ارتباطی بالینگران: بررسی محدوده
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 49
متن کامل این مقاله منتشر نشده است و فقط به صورت چکیده یا چکیده مبسوط در پایگاه موجود می باشد.
توضیح: معمولا کلیه مقالاتی که کمتر از ۵ صفحه باشند در پایگاه سیویلیکا اصل مقاله (فول تکست) محسوب نمی شوند و فقط کاربران عضو بدون کسر اعتبار می توانند فایل آنها را دریافت نمایند.
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
MEDHEAL01_038
تاریخ نمایه سازی: 3 اسفند 1404
چکیده مقاله:
سابقه و هدف: مهارت های ارتباطی یکی از مهمترین مولفه های رابطه موثر میان بیمار و ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی است که بر رضایت بالای بیمار، نتیجه مثبت فردی، تبعیت بیمار از درمان، رفتارهای بهداشتی پیشگیرانه و فرآیند تصمیم گیری مشترک و موفق تاثیر دارد. برای آموزش و ارتقای مهارت های ارتباطی علاوه بر افزایش دانش نظری؛ نیاز به تمرین بسیار دارد. امروزه تکنولوژی هوش مصنوعی در این راستا پیشرفت های خوبی داشته است. در این مطالعه، اصطلاح هوش مصنوعی به عنوان یک اصطلاح چتری برای تمامی سیستم ها یا ماشین های تصمیمی گیری بکار می رود که به نوعی از هوشمندی مجهز است و به عنوان توانایی یک ماشین برای تقلید از رفتار هوشمند انسان قلمداد می گردد. مطالعه حاضر با هدف بررسی محدوده بکارگیری هوش مصنوعی در آموزش آکادمیک و ارتقای مهارتهای ارتباطی بالینگران انجام شده است. روش کار: در اکتبر ۲۰۲۴، یک مرور جامع از مطالعات بر اساس دستورالعمل های (PRISMA) و کیفیت سنجی مقالات با استفاده از چک لیست استاندارد STROBE، صورت گرفته است. جستجو در پایگاه های اطلاعاتی انگلیسی زبان؛ Science Direct, PubMed, Scopus و موتور جستجوگر Google Scholar در بازه زمانی سالهای ۲۰۱۴ تا ۲۰۲۴، بود تا مقالاتی را شناسایی کنیم که استفاده از هوش مصنوعی را در آموزش مهارت های ارتباطی دانشجویان علوم پزشکی یا مراقبین سلامت پوشش دهند. با استفاده از رویکرد استقرایی، مطالعات وارد شده در دسته های مجزا به لحاظ روش و ابزار سازمان دهی شدند. یافته ها: مطالعات بررسی شده، استفاده کاربردی از هوش مصنوعی را در آموزش آکادمیک و ارتقای مهارت های ارتباطی بالینگران را در چهار دسته ۱_تحلیل محتوا و استخراج اطلاعات؛ ۲-شبیه سازی بیماران و موقعیت های ارتباطی به صورت مجازی و هوشمند؛ ۳-توسعه واقعیت های مجازی هوشمند؛ ۴-هوش مصنوعی و ارزیابی مهارت های ارتباطی؛ مورد بررسی قرار داده بودند. هر کدام از این دسته ها در چارچوب آموزش آکادمیک مهارت های ارتباطی متخصصان مراقبت های بهداشتی، با مطالعاتی حمایت می شود. نتیجه گیری: تکنولوژی هوش مصنوعی امکان ارائه یک فرصت مقرون به صرفه و شخصی سازی شده برای تمرین و ارزیابی مهارت های ارتباطی با دسترسی آسان و تاثیر آموزشی بالا به دلیل بازخورد سریع، فراهم نموده است؛ البته صحت و اعتبار ابزارهای هوشمند و همچنین محدودیت
نویسندگان
شهرام شفا
استادیار گروه ارتوپدی، دانشگاه علوم پزشکی جهرم، جهرم، ایران.
رضا صحرایی
دانشیار گروه بیهوشی، دانشگاه علوم پزشکی جهرم، جهرم، ایران.
فاطمه افتخاریان
استادیار گروه داخلی، دانشگاه علوم پزشکی جهرم، جهرم، ایران.
منصور دیلمی
استادیار گروه بیهوشی، دانشگاه علوم پزشکی گلستان، گرگان، ایران
نوید کلانی
مرکز تحقیقات مولفه های اجتماعی نظام سلامت، دانشگاه علوم پزشکی جهرم، جهرم، ایران.