نقش طراحی لباس پایدار در کاهش اثرات زیست محیطی صنعت مد و تعدیل تغییر اقلیم ایران

تغییر اقلیم به عنوان یکی از مهم ترین چالش های جهانی، ارتباط مستقیمی با الگوهای تولید و مصرف در صنایع مختلف دارد. صنعت مد و پوشاک ایران، به دلیل تولید گازهای گلخانه ای نیازمند توجه بسیار می باشد. مسئله اصلی این پژوهش، بررسی نقش طراحی لباس پایدار در کاهش اثرات زیست محیطی صنعت مد و کمک به تعدیل تغییر اقلیم است. هدف پژوهش، تبیین راهکارهای طراحی و تولید پوشاک با رویکرد پایداری، و تحلیل تاثیر آن ها بر کاهش آسیب های اقلیمی است. این مطالعه با روش تحلیل اسنادی و مرور ادبیات نظری انجام شده و داده ها از منابع علمی داخلی و بین المللی مرتبط با طراحی پایدار و تغییر اقلیم گردآوری گردیده است. یافته ها نشان می دهد که اتخاذ اصول طراحی پایدار همچون استفاده از الیاف طبیعی و بازیافتی، طراحی مبتنی بر چرخه عمر محصول، بهینه سازی فرآیند تولید، و آموزش زیست محیطی طراحان می تواند به شکل چشمگیری در کاهش مصرف منابع، مدیریت پسماند و کاهش انتشار دی اکسیدکربن موثر باشد. نتایج تحلیل حاکی از آن است که طراحی لباس پایدار نه تنها ابزاری برای کاهش اثرات زیست محیطی است، بلکه می تواند به عنوان راهبردی موثر برای تعدیل تغییر اقلیم و توسعه پایدار صنعت مد در ایران مطرح شود. در پایان، بر ضرورت گنجاندن آموزش طراحی پایدار در برنامه های دانشگاهی و سیاست های کلان صنعت مد تاکید می شود.

کلیدواژه ها:

طراحی لباس پایدار ، تغییر اقلیم ، صنعت مد ، توسعه پایدار ، تعدیل تغییر اقلیم