تاثیر بازارگرایی بر شهرت برند با توجه به نقش میانجی متغیر سرمایه فکری در شرکت های ورزشی شمالغرب کشور

هدف: هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر بازارگرایی بر شهرت برند با توجه به نقش میانجی سرمایه فکری در شرکت های ورزشی شمالغرب کشور می باشد. روش شناسی: جامعه آماری تحقیق، کلیه مدیران، کارکنان و مسئولین شرکت های تولیدی کالای ورزشی در شمالغرب کشور به تعداد ۶۴۲ نفر می باشد که با توجه به جدول کرجسی- مورگان تعداد ۲۱۱ نفر به عنوان نمونه آماری تحقیق انتخاب شد و با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای تصادفی نسبت به جمع آوری داده ها اقدام شد. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه های استاندارد؛ بازارگرایی نرور و اسلاتر (۱۹۹۰)، شهرت برند پرهیزکار و همکاران (۱۳۹۱) و سرمایه فکری بونتیس (۱۹۹۸) استفاده شد. از آزمون مدل معادلات ساختاری (SEM) مبتنی بر حداقل روش مربعات جزئی در نرم افزار Smrt PLS برای تحلیل داده ها استفاده شد. یافته ها: نتایج تحلیل مسیر نشان داد که بازارگرایی بر شهرت برند و سرمایه فکری تاثیر مستقیم و معناداری دارد. نقش میانجی گری مثبت سرمایه فکری بر رابطه بین بازارگرایی و شهرت برند مورد تایید قرار گرفت. بررسی برازش مدل نشان داد که مدل ارائه شده پژوهش از برازش قوی برخوردار می باشد (۶۵۹/۰=GOF). نتیجه گیری: در نتیجه گیری کلی می توان گفت که شرکت های ورزشی با داشتن روحیه بازارگرایی قوی و به کارگیری سرمایه فکری می توانند در رفتار شرکت تغییر ایجاد کنند و در تولید کالاهای ورزشی، با در نظر گرفتن نیازها و خواسته های مشتریان، جایگاه ویژه ای برای برند خود ایجاد نمایند.

کلیدواژه ها:

مزیت رقابتی ، مشتری گرایی ، رقیب گرایی ، شهرت برند ، تولیدکنندگان ورزشی