اثرات فعالیت ورزشی بر مقادیر سرمی ابستاتین و دوپامین مردان چاق غیرورزشکار طی هشت هفته در ساعات مختلف روز

حفظ و برقراری وزن مناسب و ترکیب بدنی در طی دوره های طولانی از زمان نیازمند تعادل بین دریافت و مصرف انرژی است. از طرفی، تنظیم تعادل انرژی موضوع پیچیده ای است و مکانیسم های متعددی در تنظیم وزن درگیر هستند. یکی از عوامل تاثیرگذار در رابطه با تعادل انرژی در بدن، موضوع ریتم شبانه روزی است. هدف از پژوهش حاضر بررسی اثرات فعالیت ورزشی هوازی بر مقادیر سرمی ابستاتین و دوپامین مردان چاق غیرورزشکار طی هشت هفته در ساعات مختلف روز بود. در مطالعه ای نیمه تجربی با طرح پیش آزمون-پس آزمون، ۳۶ مرد جوان چاق غیرورزشکار با میانگین سن ۳/۳±۴/۲۵ سال، وزن ۷/۷±۳/۹۸ کیلوگرم و شاخص توده بدن ۱/۱±۸/۳۱ کیلوگرم بر مترمربع، به صورت هدفمند و در دسترس به عنوان آزمودنی انتخاب شدند. آزمودنی ها بطور تصادفی در یکی از گروه های مساوی؛ کنترل، تمرین صبح و تمرین عصر تقسیم بندی شدند. برنامه تمرین هوازی شامل هشت هفته تمرین و سه جلسه در هفته با شدت ۶۰ تا ۷۰ درصد ضربان قلب بیشینه بود. قبل و پس از مداخله تمرین، در شرایط ۱۰ ساعت ناشتایی شبانه، خونگیری انجام شد. از آزمون تحلیل واریانس یک طرفه برای تجزیه و تحلیل داده ها استفاده شد (۰۵/۰>p). یافته ها نشان داد مداخله تمرین در صبح و عصر باعث افزایش معنادار در مقادیر دوپامین (۰۰۰۱/۰=p) و ابستاتین (۰۰۰۱/۰=p) گردید. در مقایسه بین تمرین صبح و عصر، تغییرات دوپامین (۰۰۰۱/۰=p) در تمرین عصر و تغییرات ابستاتین (۰۰۰۱/۰=p) در تمرین صبح بیشتر بود. بر اساس یافته ها، تمرین هوازی با شدت متوسط می تواند اثرات مثبتی بر تغییرات هورمون های درگیر در بحث اشتها داشته باشند. به نظر می رسد ریتم شبانه روزی در این تغییرات اثرگذار می باشد و تمرینات عصر، اثر بیشتری بر هورمون های درگیر در بحث اشتها دارد.

کلیدواژه ها:

چاقی ، ریتم شبانه روزی ، تمرین هوازی ، ابستاتین ، دوپامین