تحلیل و آینده نگری سناریوهای هوش مصنوعی در صنعت ورزش ایران

این پژوهش به تحلیل و آینده نگری سناریوهای هوش مصنوعی در صنعت ورزش ایران پرداخته است. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر ماهیت براساس روش های جدید علم آینده¬پژوهی، تحلیلی اکتشافی محسوب می شود که با استفاده از روش¬های تحلیل آثار متقابل و برنامه¬ریزی سناریو انجام گرفته است. جامعه آماری شامل مقالات مرتبط و کارشناسان حوزه هوش مصنوعی و صنعت ورزش بود. نمونه گیری هدفمند انجام شد و از ۱۸ مطالعه و ۱۸ کارشناس با معیارهای مشخص استفاده شد. ابزار گردآوری داده ها شامل چک لیست، پرسشنامه و ماتریس های ۲۷×۲۷ و ۱۳×۱۳ بود. برای ارزیابی اعتبار و قابلیت اطمینان به نتایج از راهبردهای قابلیت باورپذیری، تاییدپذیری، مطالعه حسابرسی فرآیند، دلفی در دو دور، روایی صوری و محاسبه ضریب قابلیت اعتماد با روش تنصیف (دو نیمه کردن) استفاده شد. برای تحلیل مرور منابع و دیدگاه های خبرگان از تحلیل محتوا و در ادامه به ترتیب از تحلیل دلفی، تحلیل تاثیر متقابل (تحلیل ساختاری) و تحلیل موازنه تاثیر برگذر (سناریونویسی) استفاده شد. نتایج نشان داد ۲۷ پیشران کلیدی وجود دارد که ۵ مورد از آنها (دگرگونی شغلی، سرمایه گذاری، دامنه گسترش هوش مصنوعی، آمادگی پذیرش فناوری هوش مصنوعی و زیرساخت و تجهیزات) سازنده آینده هوش مصنوعی در ورزش هستند. دو سناریو با امتیاز بالا و احتمال وقوع بیشتر شناسایی شد؛ یکی با شرایط امیدوارکننده (جبر تکنولوژیک) و دیگری با شرایط بحرانی (خلق شگفتی). باورپذیرترین سناریو جبر تکنولوژیک بود که نشان می دهد همزیستی صنعت ورزش با هوش مصنوعی توسعه این صنعت را تسهیل می کند.

کلیدواژه ها:

برنامه ریزی مبتنی بر سناریو ، جبر تکنولوژیک ، خلق شگفتی ، صنعت ورزش ، هوش مصنوعی