مدیریت سیلاب شهری با هدف تامین بخشی از آب مورد نیاز فضای سبز پردیس دانشگاه فردوسی مشهد

گسترش شهرنشینی و افزایش سطوح غیرقابل نفوذ، باعث افزایش دبی اوج و حجم سیلاب ها در مناطق شهری شده است. بنابراین، مدیریت رواناب های سطحی در شهرها با استفاده از راهکارهای BMP/LID اهمیت زیادی پیدا کرده است. پژوهش حاضر به بررسی تاثیر حوضچه ذخیره در مدیریت رواناب برای حوضه های مسیل دلاوران، سرافرازان، چهارچشمه، آب و برق در محدوده پردیس دانشگاه فردوسی مشهد و تامین بخشی از نیاز آبی فضای سبز این مکان پرداخته است. مدل بارش-رواناب SWMM برای شبیه سازی رواناب استفاده شد و باتوجه به عوامل تاثیرگذار در دبی اوج، فرآیند کالیبراسیون مدل انجام شد. به دلیل عدم وجود ایستگاه های هیدرومتری، بارش و دبی اوج برای ۱۸ رخداد بارش از مهر ۱۴۰۲ تا مهر ۱۴۰۳ اندازه گیری و مدل بر اساس ۱۳ رخداد اولیه واسنجی شد. در مرحله صحت سنجی، میانگین معیارهای ارزیابی برای پنج رخداد بعدی ۲/۵، ۰/۹ و ۰/۹۲ به دست آمد. همچنین، نتایج طراحی یک مخزن ذخیره سیلاب در محل پردیس دانشگاه فردوسی مشهد به ابعاد ۱۰×۴۰×۲۰۰ متر، نشان داد که این مخزن قادر است ۱۹۰ هزار متر مکعب از ۳۲۰ هزار متر مکعب آب مورد نیاز آبیاری فضای سبز پردیس دانشگاه فردوسی مشهد را در بازه زمانی مطالعاتی تامین کند. احداث این مخزن باعث کاهش حداکثر ۳۸% دبی پیک سیلاب و کاهش ۱۰% حجم کل سیلاب خروجی سالانه از خروجی پردیس دانشگاه فردوسی مشهد و تامین بیش از نیمی از آب مورد نیاز فضای سبز این پردیس خواهد شد.

کلیدواژه ها:

مخزن ذخیره سیلاب ، مدلسازی بارش-رواناب ، پردیس دانشگاه فردوسی مشهد ، فضای سبز ، SWMM