نقش معلم در ایجاد محیط یادگیری مثبت و حمایتی

ایجاد محیط یادگیری مثبت و حمایتی یکی از مهم ترین وظایف معلمان در نظام های آموزشی معاصر است. محیط یادگیری زمانی می تواند به رشد شناختی، عاطفی و اجتماعی دانش آموزان کمک کند که بر پایه احترام، اعتماد، انگیزش، تعامل سازنده و احساس امنیت بنا شده باشد. نقش معلم در شکل گیری چنین محیطی نقشی بنیادی و چندبعدی است؛ زیرا معلم نه تنها انتقال دهنده دانش، بلکه تسهیل گر یادگیری، الگوی رفتاری، تنظیم کننده روابط اجتماعی و ایجادکننده فضای روانی کلاس محسوب می شود. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش معلم در ایجاد محیط یادگیری مثبت و حمایتی انجام شده است. روش پژوهش از نوع توصیفی–تحلیلی است و با استفاده از منابع نظری، مطالعات تجربی و تحلیل رویکردهای نوین آموزشی، تلاش شده است تا ابعاد مختلف نقش معلم در شکل دهی به محیط یادگیری مطلوب تبیین شود. نتایج نشان می دهد که معلم از طریق رفتارهای ارتباطی مثبت، مدیریت کلاس مبتنی بر احترام، ایجاد انگیزش درونی، توجه به تفاوت های فردی، حمایت عاطفی، بازخورد سازنده و ایجاد فرصت های مشارکت فعال، می تواند محیطی فراهم کند که در آن دانش آموزان احساس ارزشمندی، امنیت و توانمندی کنند. همچنین، یافته ها نشان می دهد که محیط یادگیری مثبت تاثیر مستقیمی بر افزایش مشارکت، بهبود عملکرد تحصیلی، کاهش اضطراب، تقویت مهارت های اجتماعی و رشد خودکارآمدی دانش آموزان دارد.

کلیدواژه ها:

محیط یادگیری ، معلم ، حمایت عاطفی ، انگیزش تحصیلی.