مدرسه ی انسانی در عصر فناورانه؛ چالش برقراری تعادل میان فناوری و تربیت

گسترش شتابان فناوری های نوین، مدرسه را در برابر تحولی عمیق قرار داده است؛ تحولی که هم فرصت های آموزشی گسترده فراهم می کند و هم خطر کمرنگ شدن ابعاد انسانی تربیت را به همراه دارد. هدف این مقاله بررسی مفهوم مدرسه انسانی در جهان فناورانه و تبیین چالش های ایجاد تعادل میان بهره گیری از فناوری و حفظ کارکردهای تربیتی، اخلاقی، اجتماعی و عاطفی آموزش است. مقاله با رویکرد تحلیلی و توصیفی، ابعاد مختلف فناوری در مدرسه، پیامدهای آن بر روابط انسانی، نقش معلم، هویت دانش آموز و فضای یادگیری را بررسی می کند و در پایان راهکارهایی برای تحقق تعادل میان فناوری و تربیت ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

مدرسه انسانی ، فناوری آموزشی ، تربیت ، آموزش و پرورش ، روابط انسانی