هوش مصنوعی و تحول روش های تدریس در کلاس های درس دانش آموزان

این مقاله با هدف تحلیل نقش و تاثیر هوش مصنوعی در تحول روش های تدریس و یادگیری نگاشته شده است. هوش مصنوعی به عنوان یک فناوری پیشران، نه تنها ابزارهایی را برای افزایش کارایی فراهم می کند، بلکه ماهیت تعاملات آموزشی، طراحی محتوا، ارزشیابی و حتی فلسفه ی آموزش را به طور اساسی دگرگون ساخته است. در این پژوهش مروری-تحلیلی، ابتدا چارچوب مفهومی هوش مصنوعی در حوزه ی آموزش تبیین می شود. سپس، تحولات ایجادشده در روش های تدریس، از جمله گذر از الگوهای یک اندازه و ثابت به سوی یادگیری شخصی شده، تعاملی و عمیق مورد بررسی قرار می گیرد. نقش جدید معلم به عنوان تسهیل گر، طراح تجربه ی یادگیری و مربی تحلیل می شود و کاربردهای عملی هوش مصنوعی در کلاس درس با ذکر مثال های عینی ارائه می گردد. همچنین، تاثیر هوش مصنوعی بر نظام ارزشیابی، فرصت ها، چالش های فنی، اخلاقی و تربیتی، و ملاحظات مربوط به عدالت آموزشی مورد بحث قرار می گیرد. با نگاهی به تجربیات بین المللی و وضعیت فعلی ایران، راهبردها و پیشنهادهایی برای ذینفعان آموزشی شامل معلمان، مدیران و سیاست گذاران ارائه می شود. یافته ها نشان می دهد که پیاده سازی موفق هوش مصنوعی نیازمند سرمایه گذاری در زیرساخت، توسعه ی حرفه ای معلمان، تدوین چارچوب های اخلاقی و تمرکز بر پداگوژی است تا از تقلیل آن به یک ابزار صرف فنی جلوگیری شود.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، روش تدریس ، یادگیری شخصی شده ، یادگیری عمیق ، ارزشیابی آموزشی ، عدالت آموزشی ، تحول دیجیتال