تحلیل تاریخی دستاوردها و ناکامی های دولت حامد کرزی (۲۰۰۱-۲۰۱۴م)

پژوهش حاضر درصدد تبیین عوامل موثر در تحقق دستاوردها و ناکامی های دولت حامد کرزی است. بنا بر شواهد تاریخی، دولت کرزی در ارائه خدمات اساسی از قبیل امنیت، عدالت و رفاه به صورت نسبی موفق بود. بااین وجود، حتی با حمایت جامعه بین المللی و کمک های ایالات متحده امریکا نتوانست، حکومت داری موردقبول شهروندان این کشور و کشورهای کمک کننده را به وجود آورد. بنابراین، پرداختن به این مسئله در فهم شرایط دولت داری در افغانستان از اهمیت اساسی برخوردار است. پرسش اصلی تحقیق این است که چه عواملی در تحقق دستاوردها و ناکامی های دولت کرزی نقش داشته است؟ این پژوهش با روش توصیفی-تحلیلی و با مرور نظام مند کلیه اسناد و مدارک در دسترس انجام شده است. یافته های پژوهش حاضر نشان می دهد که حکومت سیزده ساله حامد کرزی، با کمک جامعه جهانی توانست تغییرات نسبی در بخش های نظامی، آموزشی، حقوق بشری، دموکراسی، آزادی بیان، حقوق زنان و بازسازی و نوسازی زیربناها، دستاوردهایی داشته باشد، اما فقدان یک سیاست روشن و ضعف اندیشه وحدت ملی، دخالت کشورهای منطقه، عدم مدیریت کمک های خارجی، عدم مبارزه با فساد اداری از موانع و ناکامی های اصلی در مسیر پیشرفت های دولت او بود. نتیجه گیری کلی پژوهش حاکی از این است که دولت داری در افغانستان با مجموعه ای از عوامل و شرایط داخلی و خارجی مرتبط بوده و موفقیت در این راستا نیازمند نگاه همه جانبه به کلیه متغیرها و زمینه های داخلی و بیرونی است.

کلیدواژه ها:

نوسازی ، ناکارآمدی ، دولت ، حامد کرزی ، افغانستان