تبیین عرفانی «تجربه های نزدیک به مرگ» با نگاهی به آرای امام خمینی

تجربه نزدیک به مرگ به تجربیات شخصی افرادی اشاره دارد که در آستانه مرگ قرار گرفته و با وقایعی مانند خروج از بدن، گذر از تاریکی به سوی نور، ادراکات فراحسی، مواجهه با راهنمای نورانی و... روبرو شده اند. این پدیده در حوزه های پزشکی، روان شناسی و فرا روان شناسی به طور گسترده مورد مطالعه قرار گرفته است. با این حال، تحلیل آن از منظر عرفان اسلامی، کمتر مورد توجه قرار گرفته است. در عرفان اسلامی، انسان به عنوان موجودی با ابعاد متعالی معرفی می شود که فراتر از بدن مادی، به حیات خود ادامه داده و قادر است به تجاربی مشابه با تجربه نزدیک به مرگ همچون مرگ اختیاری، خلع بدن و کشف و شهود دست یابد. آرای امام خمینی نیز این مفاهیم را تایید می کند؛ او انسان را اعجوبه دهر و دارای ابعاد باطنی با قابلیت های پیچیده ای می داند که با جدایی از عالم طبیعت آشکار می گردد. این پژوهش به بررسی و تحلیل عرفانی تجربه های نزدیک به مرگ به عنوان جلوه ای از قابلیت های فرامادی و روحانی انسان پرداخته است.

کلیدواژه ها:

امام خمینی ، عرفان اسلامی ، تجربه نزدیک به مرگ ، خلع بدن ، راهنمای نورانی