محدویت های استفاده از هوش مصنوعی در نگارش مقالات علمی: ملاحظات پیچیده در نویسندگی

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 88

متن کامل این مقاله منتشر نشده است و فقط به صورت چکیده یا چکیده مبسوط در پایگاه موجود می باشد.
توضیح: معمولا کلیه مقالاتی که کمتر از ۵ صفحه باشند در پایگاه سیویلیکا اصل مقاله (فول تکست) محسوب نمی شوند و فقط کاربران عضو بدون کسر اعتبار می توانند فایل آنها را دریافت نمایند.

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

JR_RUMS-24-10_001

تاریخ نمایه سازی: 30 بهمن 1404

چکیده مقاله:

در سخن سردبیری شماره گذشته مجله، به دو محدویت مهم استفاده از هوش مصنوعی در نگارش مقالات علمی اشاره کردیم (۱). اولین محدویت به این واقعیت بر می گشت که اگر از ابزار هوش مصنوعی مولد بخواهید تا بخش هایی از مقاله را به رشته تحریر در آورد، ممکن است که از منابع جعلی استفاده نماید (۲). دومین محدودیت هم به این واقعیت برمی گشت که مبنای آموزش مدل های زبانی بزرگ که برای تولید محتوا در ابزارهای هوش مصنوعی مولد به کار می روند، به احتمال زیاد به سمت استفاده از متون تولید شده توسط موسسات علمی در کشورهای غربی با درآمد بالا، گرایش دارند (۳). در این سخن سردبیری، می خواهیم با یک محدودیت بسیار مهم دیگر آشنا شویم و آن ملاحظات پیچیده ای است که در نویسندگی یک مقاله با استفاده از ابزار هوش مصنوعی مولد، به وجود می آید. براساس نظر کمیته بین المللی سردبیران مجلات علوم پزشکی (International Committee of Medical Journal Editors)، کسی می تواند شرایط نویسندگی یک مقاله را داشته باشد که هم سهم اساسی در شکل گیری، طراحی مطالعه، جمع آوری داده ها، تجزیه و تحلیل و تفسیر اطلاعات داشته باشد، و هم در تهیه پیش نویس اولیه مقاله نقش داشته و یا این پیش نویس را به شکلی نقادانه و از نظر افزودن بر بار معنوی آن مورد تجدید نظر قرار داده باشد. هم چنین، نسخه نهایی مقاله قبل از چاپ را مورد تایید خود قرار داده و بالاخره باید در قبال صحت و درستی مطالب مندرج در مقاله، خود را پاسخگو قلمداد نماید (۴). نویسندگان یک مقاله اگر از ابزار هوش مصنوعی بخواهند که بخش هایی از مقاله را بنویسد، عملا نقش نویسندگی برای این ابزار قائل شده اند. این در حالی است که هیچ ابزار هوش مصنوعی را نمی توان برای صحت و درستی مطالب مندرج در مقاله، پاسخگو قلمداد نمود. به ویژه آن که ابزارهای هوش مصنوعی مولد همان طور که گفته شد، خود منابع جعلی را تولید کرده و بر آن استناد می نمایند (۵). از همین رو است که اغلب مجلات علمی و از جمله مجله دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان، از نویسندگان خود می خواهد که هرگونه استفاده از این ابزار در نگارش مقاله خود را با ذکر جزئیات بیان نمایند (۶). با این وجود، برخی از مجلات بسیار معتبر نظیر Science دیدگاه سخت گیرانه تری به این موضوع داشته و بیان می دارند که استفاده از متون تولید شده توسط هوش مصنوعی مولد برای مقالات ارسالی به این مجله ممنوع بوده، چون این متون را نمی توان اصیل (Original) محسوب کرد (۷).

نویسندگان

محسن رضائیان

دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان

مراجع و منابع این مقاله:

لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :
  • Rezaeian M. Limitations of using generative artificial intelligence in writing ...
  • Cohen JF, Moher D. Generative artificial intelligence and academic writing: ...
  • Defning the Role of Authors and Contributors. ICMJE. Available from: ...
  • Hua HU, Kaakour AH, Rachitskaya A, Srivastava S, Sharma S, ...
  • Rezaeian M. Updating Publication Ethics Checklist. JRUMS ۲۰۲۵; ۲۴ (۶): ...
  • Thorp HH. ChatGPT is fun, but not an author. Science ...
  • Rezaeian M. Limitations of using generative artificial intelligence in writing ...
  • Cohen JF, Moher D. Generative artificial intelligence and academic writing: ...
  • Defning the Role of Authors and Contributors. ICMJE. Available from: ...
  • Hua HU, Kaakour AH, Rachitskaya A, Srivastava S, Sharma S, ...
  • Rezaeian M. Updating Publication Ethics Checklist. JRUMS ۲۰۲۵; ۲۴ (۶): ...
  • Thorp HH. ChatGPT is fun, but not an author. Science ...
  • نمایش کامل مراجع