فرایندهای نوسازی و میزان تمایل به روابط بدون ازدواج در بین شهروندان استان گیلان

کاهش در میزان ازدواج، یکی از تحولات مهم جامعه ایرانی در سال های اخیر بوده است. این پژوهش به دنبال بررسی میزان تمایل به روابط بدون ازدواج در بین شهروندان استان گیلان بر اساس فرایندهای نوسازی است. بدین منظور، از نظریه جامعه در مخاطره و فردی شدن بک و بک-گرنشایم به عنوان چارچوب نظری تحقیق استفاده شده است. این پژوهش با روش شناسی کمی و روش پیمایش انجام شده و داده ها با استفاده از پرسشنامه محقق ساخته گردآوری شده اند. اعتبار پرسشنامه مبتنی بر اعتبار صوری و پایایی آن بر اساس آزمون آلفای کرونباخ تایید شده است. جامعه آماری پژوهش شهروندان ۴۹-۱۵ ساله ازدواج نکرده در استان گیلان بوده اند که با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای، ۸۵۰ نفر موردبررسی قرار گرفتند. نتایج نشان داد که میزان تمایل به روابط بدون ازدواج در بین پاسخگویان بالاست. همچنین، ۵۰.۷% از کل تغییرات تمایل به روابط بدون ازدواج، وابسته به متغیرهای مستقل تحقیق است که دراین بین، متغیر آزادی انتخاب بیشترین تاثیر را بر تمایل به روابط بدون ازدواج دارد و پس ازآن متغیرهای بازاندیشی در نقش های جنسیتی و افول ارزش های سنتی قرار دارند. اگرچه، خانواده به شکل رسمی آن، همچنان به عنوان صورت غالب در جامعه ایرانی وجود دارد، در اثر فرایندهای نوسازی شاهد ظهور شکل های جدیدی از روابط مانند روابط بدون ازدواج نیز هستیم. این وضعیت حاکی از آن است که ازدواج، دیگر تنها گزینه موجود برای برقراری روابط بین دو جنس نیست.

کلیدواژه ها:

Modernization ، Non-Marital Relationships ، Individualization ، Freedom of Choice ، Reflexivity of Gender Roles. ، نوسازی ، روابط بدون ازدواج ، فردی شدن ، آزادی انتخاب ، افول ارزش های سنتی ، بازاندیشی نقش های جنسیتی.