تاثیر نسبت هم ارزی بر ویژگی های احتراقی و تولید CO در مشعل متخلخل با کاربرد پخت و پز

مشعل های متخلخل به عنوان جایگزین های کارآمد برای سیستم های پخت و پز خانگی شناخته می شوند، اما تاثیر تغییرات نسبت هم ارزی بر عملکرد آن ها نیاز به بررسی دارد. این تحقیق ارزیابی تجربی جامعی از اثرات حد پایین شعله وری تا حد بالای غنی سوزی بر جنبه های مختلف عملکرد مشعل متخلخل، شامل پایداری شعله، دمای شعله و سرامیک، دمای ناحیه پیش گرم، راندمان حرارتی، انتقال حرارت به ظرف آزمون و آلایندگی CO ارائه می دهد. آزمایش ها بر اساس استاندارد ملی ایران – ۱۰۳۲۵ در بازه نسبت هم ارزی ۵/۰ تا ۲/۱ و در یک توان مشخص انجام شد و تغییرات دما، رفتار شعله و تولید گاز آلاینده CO مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج نشان داد که در نسبت هم ارزی ۷/۰، راندمان حرارتی به ۲/۶۳% رسید و انتشار CO در حدود ppm ۳ بود. در نسبت هم ارزی های کمتر از ۷/۰، شعله نیمه پایدار بود و در نسبت هم ارزی های بالاتر، راندمان حرارتی کاهش و CO افزایش می یافت. تولید CO در بازه ppm ۳ تا ppm  ۲۵ و در محدوده استاندارد ایمنی قرار داشت. این مطالعه نشان می دهد که کنترل دقیق نسبت هم ارزی می تواند به بهبود کارایی و کاهش آلاینده ها در مشعل ها کمک کند.

کلیدواژه ها:

مشعل متخلخل ، نسبت هم ارزی ، راندمان حرارتی ، آلاینده CO ، پخت و پز