ریکاوری سریع یا سازگاری بلندمدت؛ بازنگری نقش مکمل های آنتی اکسیدانی در فوتبال: یک مطالعه سنتزپژوهی

زمینه و هدف: فوتبال حرفه ای با بارهای فیزیکی متناوب و شدید همراه است که منجر به افزایش استرس اکسیداتیو، التهاب و آسیب عضلانی می شود. مکمل های آنتی اکسیدانی مانند کورکومین، ویتامین C، ویتامین E، کوآنزیم Q۱۰، آب آلبالوی ترش و کوئرستین پتانسیل تعدیل این فرایندها را دارند، اما اثربخشی آن ها بر عملکرد فوتبالیست ها نیازمند ارزیابی نظام مند است. هدف این مطالعه، سنتز شواهد موجود درباره اثرات این مکمل ها بر عملکرد فیزیکی، تکنیکی، شناختی و ریکاوری فوتبالیست ها بود.روش بررسی: یک مطالعه سنتزپژوهی بر اساس مقالات منتشرشده در بازه زمانی ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۵ انجام شد. مقالات از پایگاه های داده ISI Web of Science، Scopus، PubMed و Cochrane Library انتخاب شدند و بر اساس معیارهای ورود شامل مداخلات آنتی اکسیدانی در فوتبالیست ها (از نوجوان تا حرفه ای) و گزارش پیامدهای عملکردی، بیوشیمیایی یا ریکاوری استخراج گردیدند. داده ها با رویکرد تحلیل کیفی و موضوعی یکپارچه سازی شدند.یافته ها: تجزیه و تحلیل سنتزی نشان داد که مکمل های بررسی شده، از جمله کورکومین (کاهش التهاب و DOMS)، آب آلبالوی ترش (بهبود ریکاوری عملکردی و کاهش DOMS)، کوئرستین (افزایش تحمل استقامتی) و ویتامین های C و E (حمایت ایمنی و کاهش نشانگرهای اکسیداتیو)، اغلب با بهبودهای کوتاه مدت در ریکاوری حاد، کاهش نشانگرهای التهابی و حفظ عملکرد انفجاری مرتبط هستند. مکانیسم های احتمالی شامل مهار مسیرهای NF-κB، فعال سازی Nrf۲، تقویت ظرفیت آنتی اکسیدانی و تعدیل استرس متابولیک است.نتیجه گیری: شواهد نشان می دهد مکمل های آنتی اکسیدانی می توانند در ریکاوری سریع فوتبالیست ها طی مسابقات فشرده موثر باشند،

کلیدواژه ها:

سنتزپژوهی ، آنتی اکسیدان ها ، تغذیه ورزشی ، عملکرد فوتبالیست ها ، استرس اکسیداتیو