ویژگی‎های روانسنجی مقیاس همدلی در ارتباطات دیجیتال

پژوهش حاضر با هدف بررسی ویژگی های روان سنجی مقیاس «همدلی در ارتباطات دیجیتال» انجام شد. این مقیاس به منظور سنجش ابعاد مختلف همدلی در تعاملات آنلاین و ارتباطات مبتنی بر شبکه های اجتماعی طراحی شده است.روش:این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از حیث روش، توصیفی پیمایشی بود. جامعه آماری شامل افراد بالای ۱۸ سالی بود که در بازه زمانی مرداد تا شهریور ۱۴۰۴ به طور فعال از شبکه های اجتماعی و پیام رسان های آنلاین استفاده می کردند (N = ۵۷۰). نمونه گیری به شیوه غیراحتمالی در دسترس انجام شد. ابزارهای گردآوری داده ها شامل مقیاس همدلی در ارتباطات دیجیتال (کالینز و همکاران، ۲۰۲۲) و پرسشنامه همدلی تورنتو (اسپرنگ و همکاران، ۲۰۰۹) بودند. تحلیل عاملی اکتشافی با استفاده از SPSS نسخه ۲۵ و تحلیل عاملی تاییدی با نرم افزار LISREL نسخه ۸.۸ انجام شد. روایی محتوایی از طریق شاخص های CVR و CVI و روایی ملاکی از طریق همبستگی با مقیاس همدلی تورنتو بررسی گردید.یافته ها:نتایج تحلیل عاملی اکتشافی وجود شش مولفه را در نسخه ۳۶ سوالی مقیاس تایید کرد. تحلیل عاملی مرتبه اول و دوم نیز برازش مطلوب مدل و اعتبار مناسب گویه ها را نشان داد. مقدار کل CVR برابر با ۰.۹۸ و CVI برابر با ۰.۹۲ بود. همچنین همبستگی معناداری با مقیاس همدلی تورنتو به دست آمد (r = ۰.۴۶, p < ۰.۰۰۱).نتیجه گیری:نسخه فارسی مقیاس همدلی در ارتباطات دیجیتال از روایی و پایایی مطلوب برخوردار است و می تواند به عنوان ابزاری معتبر در پژوهش های مرتبط با تعاملات مجازی مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

همدلی دیجیتال ، تحلیل عاملی ، ارتباطات مجازی ، پایایی ، روایی