تعیین مناسب ترین سطوح پروتئین خام و اسیدهای آمینه و اثر آنها بر خصوصیات رشد، شاخص های بیوشمیایی خون، پاسخ ایمنی و ریخت شناسی روده جوجه گوشتی آرین
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 5
فایل این مقاله در 18 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_RAP-16-4_010
تاریخ نمایه سازی: 30 بهمن 1404
چکیده مقاله:
چکیده مبسوط
مقدمه و هدف: یکی از مسائل مهم در صنعت طیور افزایش مداوم حجم تولید است. در دهه های اخیر، چالش افزایش سرعت رشد و وزن بدن پرنده در سنین پایین مورد توجه پرورش دهندگان طیور قرار گرفته است. از طرفی، افزایش هزینه های خوراک طیور در سال های جاری، به خصوص قیمت بالای کنجاله سویا، در دسترس ترین و رایج ترین منبع پروتئینی خوراک طیور، این چالش را سخت تر می کند. با پیشرفت جیره نویسی در تغذیه طیور و ناکارآمدی روش استفاده از پروتئین خام در متوازن نمودن جیره جوجه های گوشتی، از معیارهای دقیق تری مانند اسیدآمینه ایده آل یا اسیدآمینه گوارش پذیر در جیره نویسی، باعث کاهش هزینه خوراک و اطمینان از مواد مغذی مورد نیاز برای طیور شده است. تامین اسیدهای آمینه ضروری به ویژه اسیدهای آمینه محدودکننده همزمان با تامین سطوح کافی پروتئین خام می تواند در افزایش راندمان تولید و کاهش خطرات زیست محیطی ناشی از دفع نیتروژن مازاد، مفید باشد. هدف از این پژوهش، تعیین مناسب ترین سطح پروتئین خام و اثر سطوح مختلف اسیدهای آمینه (متیونین، لیزین، والین و آرژنین) بر خصوصیات رشد، شاخص های بیوشمیایی خون، پاسخ ایمنی و ریخت شناسی روده جوجه گوشتی سویه آرین بود.
مواد و روش ها: این آزمایش با تعداد ۵۴۰ قطعه جوجه گوشتی یکروزه سویه تجاری آرین در قالب طرح کاملا تصادفی با آرایش فاکتوریل ۳×۳ با نه تیمار، پنج تکرار و در هر تکرار ۱۲ قطعه جوجه انجام شد. ضرایب اسیدهای آمینه گوارش پذیر اقلام خوراک براساس جداول انجمن ملی تحقیقات مورد ارزیابی قرار گرفتند. پرندگان آزمایشی با جیره های خوراک دارای سطح یکسان انرژی سوخت و ساز، سه سطح پروتئین خام (۹۰ و ۹۵ و ۱۰۰ درصد) و سه سطح اسیدهای آمینه کل (۹۰، ۹۵ و ۱۱۰) درصد، اسیدهای آمینه کل بر اساس توصیه راهنمای پرورش سویه آرین در قالب چهار دوره آغازین (۱۴-۱ روزگی)، رشد (۲۴-۱۵ روزگی)، پایانی یک (۳۵-۲۵ روزگی) و پایانی دو ( ۴۲-۳۶ روزگی) تغذیه شدند. در روز ۴۲ پژوهش، تعداد دو جوجه از هر تکرار به صورت تصادفی انتخاب، نمونه خون از هر کدام جمع آوری و سپس کشتار شدند و صفات لاشه مورد اندازه گیری قرار گرفتند. نمونه های سرم و پلاسمای خون نیز بعد از سانتریفیوژ و انتقال به میکروتیوب استریل در دمای منفی ۲۰ درجه سانتی گراد قرار گرفتند و به آزمایشگاه جهت اندازه گیری پاسخ ایمنی و شاخص های خونی منتقل شدند. غلظت های تری گلیسرید، پروتئین تام، آلبومین، کراتینین، اوره و فعالیت آنزیم های آلانین آمینوترانسفراز و آسپارتات آمینوترانسفراز تعیین شدند. جهت بررسی ریخت شناسی روده، یک سانتی متر از ناحیه ژژنوم برش داده، در محلول فرمالین ۱۰ درصد نگهداری و سپس به آزمایشگاه جهت تهیه اسلاید منتقل شد. برای تجزیه و تحلیل آماری داده ها از نرم افزار آماری SAS، مدل عمومی خطی، آزمایش فاکتوریل ۳×۳ و طرح کاملا تصادفی استفاده و مقایسه میانگین ها براساس آزمون توکی در سطح معنی داری ۰/۰۵ انجام شد.
یافته ها: در هر چهار دوره پرورش، برهم کنش سطح توصیه شده پروتئین (سطح ۱۰۰ درصد) با سطوح AA به خصوص سطح ۱۰۰ درصد اسیدهای آمینه بیشترین وزن بدن را داشت (۰/۰۵ > P). در دوره آغازین، پایانی۱ و کل دوره (۰-۴۲ روزگی)، افزایش وزن روزانه بدن و مصرف خوراک تحت تاثیر تیمارهای آزمایشی قرار گرفتند (۰/۰۵ > P). تیمار حاوی سطح ۱۰۰ درصد Cp و سطح ۱۱۰ درصد AA بیشترین افزایش وزن بدن و مصرف خوراک را در کل دوره پرورش (۴۲-۰ روزگی) داشت (۰/۰۵ > P). تیمار آزمایشی سطح ۱۰۰ درصد Cp و سطح ۱۱۰ درصد AA موجب کاهش ضریب تبدیل خوراک در دوره آغازین شد (۰۵/۰ > P). اثرات متقابل Cp و اسیدهای آمینه اثر معنی داری بر وزن سینه، ران و پیش معده داشتند (۰/۰۵ > P). تیمارهای آزمایشی بر غلظت های آلبومین، پروتئین کل و تری گلیسرید تاثیر معنی داری داشتند (۰/۰۵ > P). کاهش سطح Cp و افزایش سطح اسیدهای آمینه منجر به افزایش طول دئودنوم، ژژنوم، ایلئوم و روده کور شدند (۰/۰۵ > P). برهمکنش سطح پروتئین و اسیدهای آمینه بر ارتفاع پرز، عرض پرز، عمق کریپت و سطح مقطع پرز اثر معنی داری داشت (۰/۰۵ > P). تیمار آزمایشی حاوی سطح پروتئین ۱۰۰ درصد و سطح اسیدهای آمینه ۱۱۰ درصد در کل دوره پرورش بیشترین شاخص کارایی تولید اروپایی را داشت (۰/۰۵ > P).
نتیجه گیری: با توجه به نتایج آزمایش، مناسب ترین سطح پروتئین خام در جوجه گوشتی سویه آرین سطح توصیه شده (۱۰۰ درصد) است، ولی کاهش سطح پروتئین خام و افزایش سطح اسیدهای آمینه منجربه بهبود وزن بدن و افزایش وزن سینه، کاهش غلظت تری گلیسرید خون و افزایش طول روده شد. از طرفی، سطوح مختلف پروتئین خام و اسیدهای آمینه بر پاسخ ایمنی موثر نبودند.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
فروغ شاهسونی
Department of Animal Science, University of Birjand, Birjand, Iran
سید جواد حسینی واشان
Department of Animal Science, University of Birjand, Birjand, Iran
سید همایون فرهنگ فر
Department of Animal Science, University of Birjand, Birjand, Iran
سید احسان غیاثی
Department of Animal Science, University of Birjand, Birjand, Iran
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :