تبیین مفهوم به زیستی در گردشگری: با روش فراترکیب

در چند دهه اخیر، مطالعات گردشگری به دلیل ماهیت چند رشته ای، هم از منظر نظری و هم روش شناختی، بیشتر بر بهزیستی متمرکز شده و بررسی بهزیستی گردشگران را در اولویت پژوهشی خود قرار داده است. با گذشت چند دهه از شکل گیری دانش واژه ی بهزیستی و ورود روانشناسی مثبت گرا در گردشگری که صورت دانشی آن توسط پیرس مطرح شد، گسیختگی و ابهام در مفهوم بهزیستی در گردشگری وجود دارد. بنابراین از آنجا که بهزیستی می تواند در همه سطوح زندگی انسان تاثیرات فیزیکی و روانی بلندمدت داشته باشد، به نظر می رسد تعریف آن همچون یک هدف از گردشگری، اقدامی پذیرفته شده خواهد بود. این مقاله که از لحاظ هدف توسعه ای-کاربردی و از لحاظ روش کیفی است، با هدف تبیین مفهوم بهزیستی درگردشگری، از روش اسنادی و مطالعات کتابخانه ای به منظور گردآوری داده ها استفاده شده و با فراترکیب، به تحلیل نظرات نظریه پردازان برای شناخت مفهوم بهزیستی و ابعاد آن در گردشگری پرداخته شده است. جمعیت مورد مطالعه، تمامی پژوهش های مرتبط با حوزه بهزیستی در گردشگری به زبان انگلیسی از سال۱۹۹۰ تا ۲۰۲۴ می باشد. نتایج نشان می دهد، با اینکه بهزیستی هدونیک، بهزیستی ایدایمونیک، بهزیستی ذهنی، بهزیستی روانشناختی، کیفیت زندگی و در سال های اخیر تجربه تحول آفرین و معنادار به عنوان بهزیستی در مطالعات گردشگری مورد بررسی قرار گرفته و در برخی مطالعات به جای یکدیگر استفاده شده اند، با این حال از لحاط مفهوم و ابعاد تفاوت هایی با هم دارند

کلیدواژه ها:

بهزیستی در گردشگری ، گردشگری مثبت گرا ، تجربه تحول آفرین ، تجربه معنادار ، مفهوم شناسی ، فراترکیب