تاثیر محیط فیزیکی مهد کودک بر یادگیری وخلاقیت کودکان

محیط فیزیکی مهدکودک ها به عنوان اولین فضای رسمی که کودک پس از خانه تجربه می کند، نقشی بنیادین در شکل دهی به ساختارهای شناختی، عاطفی و اجتماعی او ایفا می کند. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر محیط فیزیکی بر دو متغیر کلیدی «یادگیری» و «خلاقیت» در کودکان پیش دبستانی انجام شده است. روش پژوهش از نوع توصیفی-تحلیلی و با رویکرد مرور نظام مند منابع کتابخانه ای (شامل مقالات علمی-پژوهشی معتبر پایگاه های SID، Magiran، ScienceDirect و ERIC) است. یافته های پژوهش نشان می دهد که عناصری همچون نور طبیعی، رنگ بندی متناسب با روانشناسی رشد، انعطاف پذیری فضا، ارتباط با طبیعت و چیدمان مبلمان، همبستگی معناداری با افزایش تمرکز، کاهش استرس و تحریک تفکر واگرا (خلاقیت) دارند. نتایج حاکی از آن است که محیط غنی شده از نظر حسی و معماری که بر اساس اصول «کودک محور» طراحی شده باشد، می تواند به عنوان «معلم سوم» عمل کرده و بستر لازم برای یادگیری اکتشافی را فراهم آورد. در نهایت، راهکارهایی جهت بهینه سازی فضاهای آموزشی کودکان ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

محیط فیزیکی ، مهدکودک ، خلاقیت کودکان ، یادگیری شناختی ، روانشناسی محیط ، معماری کودک