بررسی رابطه خودکارآمدی معلمان با پیشرفت تحصیلی دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین خودکارآمدی معلمان و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان انجام شده است. خودکارآمدی به عنوان یکی از مولفه های کلیدی در عملکرد حرفه ای معلمان، نقشی اساسی در نحوه تدریس، انگیزش یادگیرندگان و مدیریت کلاس دارد. در این مطالعه، تلاش شده است تا تاثیر باور معلمان نسبت به توانایی خود در اداره کلاس، طراحی آموزش موثر، و پاسخ گویی به نیازهای یادگیری دانش آموزان بر میزان پیشرفت تحصیلی آنان بررسی شود. روش تحقیق این مطالعه از نوع توصیفی همبستگی بوده و داده ها از طریق پرسشنامه محقق ساخته و بررسی نتایج درسی دانش آموزان جمع آوری شده است. جامعه آماری شامل معلمان و دانش آموزان مدارس ابتدایی شهر مورد مطالعه بوده است.یافته های پژوهش نشان داد که میان میزان خودکارآمدی معلمان و سطح پیشرفت تحصیلی دانش آموزان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. معلمانی که از خودکارآمدی بالاتری برخوردارند، توانایی بیشتری در ایجاد انگیزه، مدیریت موثر کلاس و ارائه آموزش های پویا دارند که این امر موجب ارتقای عملکرد درسی دانش آموزان می گردد. نتایج این پژوهش بر اهمیت تقویت مهارت های حرفه ای و باورهای خودکارآمدی در فرآیند توانمندسازی معلمان تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

خودکارآمدی معلمان ، پیشرفت تحصیلی ، انگیزش ، یادگیری ، مدیریت کلاس ، آموزش موثر