کلاس فعال؛ راهکاری برای کاهش خستگی ذهنی دانش آموزان

خستگی ذهنی دانش آموزان به عنوان یکی از چالش های اساسی نظام های آموزشی معاصر، کارایی شناختی، سلامت روان و کیفیت یادگیری آنان را به شدت تحت تاثیر قرار می دهد. این پدیده که ناشی از فشار مداوم تمرکز، یادگیری منفعل و محیط های آموزشی فاقد تنوع است، نیازمند رویکردهای نوینی در طراحی فرآیند تدریس است. مقاله حاضر با هدف بررسی نقش «کلاس فعال» به عنوان یک راهکار موثر در کاهش خستگی ذهنی دانش آموزان، به تحلیل مبانی نظری، ویژگی ها و راهبردهای اجرای آن می پردازد. این پژوهش با رویکرد تحلیلی و غیرآماری، ابتدا مفهوم خستگی ذهنی و عوامل موثر بر آن را تبیین کرده و سپس با ارائه چارچوب نظری کلاس فعال، نشان می دهد که چگونه این الگو با افزایش تعامل، مشارکت فعال، یادگیری مبتنی بر تجربه و تنوع در روش های تدریس، سطح درگیری شناختی دانش آموز را به شیوه ای پایدار حفظ می کند. نتایج تحلیل ها حاکی از آن است که کلاس فعال با تغییر نقش دانش آموز از دریافت کننده صرف به سازنده فعال دانش، زمینه را برای کاهش فرسودگی ذهنی، تقویت انگیزش درونی و دستیابی به یادگیری عمیق فریاهم می آورد. چالش های اجرایی این رویکرد نیز مورد بحث قرار گرفته و پیشنهاداتی برای نهادینه سازی آن در محیط های آموزشی ارائه می شود.

کلیدواژه ها:

خستگی ذهنی ، کلاس فعال ، یادگیری مشارکتی ، انگیزش تحصیلی ، راهبردهای تدریس ، فرسودگی شناختی.