مدرسه ی یادگیرنده و جایگاه ادبیات فارسی در پرورش دانش آموز خلاق و مسئول
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 46
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
NHLECONF01_7842
تاریخ نمایه سازی: 29 بهمن 1404
چکیده مقاله:
این پژوهش با هدف تبیین مفهوم مدرسه ی یادگیرنده و بررسی جایگاه ادبیات فارسی در پرورش دانش آموز خلاق و مسئول انجام شده است. در جهان معاصر که نظام های آموزشی با چالش هایی همچون سرعت تحولات اجتماعی، گسترش فناوری و پیچیدگی مسائل فرهنگی روبه رو هستند، بازاندیشی در کارکرد مدرسه ضرورتی اجتناب ناپذیر به شمار می آید. مدرسه ی یادگیرنده به عنوان الگویی نوین، بر یادگیری مستمر، مشارکت فعال اعضای مدرسه، گفت وگوی حرفه ای، تفکر سیستمی و بهبود مداوم تاکید دارد. در چنین چارچوبی، یادگیری صرفا به انتقال دانش محدود نمی شود، بلکه به فرایندی پویا برای رشد همه جانبه دانش آموزان تبدیل می گردد. این پژوهش تلاش کرده است نشان دهد که ادبیات فارسی، در صورت قرار گرفتن در بستر مدرسه ی یادگیرنده، می تواند نقشی اساسی در تقویت خلاقیت، تفکر انتقادی و مسئولیت پذیری اجتماعی دانش آموزان ایفا کند.روش پژوهش حاضر توصیفی تحلیلی و مبتنی بر مطالعه اسنادی و بررسی داده های میدانی محدود بوده است. ابتدا مبانی نظری مرتبط با مدرسه ی یادگیرنده و کارکردهای تربیتی ادبیات بررسی شد و سپس با تحلیل داده های گردآوری شده از معلمان و دانش آموزان، ارتباط میان مولفه های فرهنگ یادگیری مدرسه و شاخص های خلاقیت و مسئولیت پذیری تحلیل گردید. یافته ها نشان داد مدارسی که در آن ها فضای گفت وگو، مشارکت دانش آموزان در تحلیل متون، ارزشیابی تکوینی و حمایت مدیریتی از نوآوری تقویت شده است، در پرورش مهارت های خلاقانه و رفتارهای مسئولانه موفق تر عمل کرده اند. همچنین مشخص شد که روش های تدریس تعاملی و مسئله محور در درس ادبیات فارسی، امکان پیوند مفاهیم ادبی با تجربه زیسته دانش آموزان را فراهم می کند و به درونی سازی ارزش های اخلاقی و اجتماعی می انجامد.نتایج پژوهش حاکی از آن است که ادبیات فارسی، فراتر از یک درس دانشی، می تواند بستری برای شکل گیری هویت فرهنگی، تقویت تخیل و توسعه توانایی تحلیل اجتماعی باشد. با این حال، تحقق کامل این ظرفیت مستلزم بازنگری در نظام ارزشیابی، توانمندسازی معلمان، اصلاح نگرش های سنتی و ایجاد فرهنگ یادگیری مشارکتی در مدرسه است. در مجموع، پژوهش حاضر بر این نکته تاکید دارد که هم افزایی میان اصول مدرسه ی یادگیرنده و آموزش ادبیات فارسی می تواند الگویی موثر برای تربیت نسلی خلاق، آگاه و مسئول در جامعه امروز فراهم آورد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
فریدون قوره جیلی
کارشناسی ارشد زبان ادبیات ، دانشگاه آزا اسلامی تویسرکان ، دبیرستان امام خمینی (ره) ، معاون آموزشی