اثربخشی آموزش راهبردهای کمک خواهی بر انگیزش بیرونی، انگیزش درونی، و بی انگیزگی تحصیلی دانش آموزان

این پژوهش، با هدف تعیین اثربخشی آموزش راهبردهای کمک خواهی بر انگیزش بیرونی، انگیزش درونی، و بی انگیزگی تحصیلی دانش آموزان دوره متوسطه انجام شد. روش پژوهش، نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون پس آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش شامل تمامی دانش آموزان پسر پایه نهم دبیرستان های شهرستان مهرستان در سال تحصیلی۱۴۰۴-۱۴۰۳ بود. در این راستا، نمونه ای به حجم ۴۰ نفر از دانش آموزان به صورت هدفمند انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه ۲۰ نفره آزمایش و کنترل جای گذاری شدند. برای اندازه گیری متغیرهای پژوهش از مقیاس انگیزش تحصیلی (AMS) استفاده شد. گروه آزمایش در ۱۲ جلسه تحت مداخله آموزش راهبردهای کمک خواهی قرار گرفت و پس از آن، از هر دو گروه پس آزمون به عمل آمد. تحلیل داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس چند متغیره انجام شد. نتایج نشان داد که با کنترل اثر پیش آزمون، بین میانگین پس آزمون های دو گروه آزمایش و کنترل تفاوت معناداری وجود دارد (۰۵/۰P<) و در گروه آزمایش، میانگین انگیزش درونی و بیرونی افزایش و بی انگیزگی تحصیلی کاهش یافته بود. بنابراین می توان نتیجه گرفت که این مداخله آموزشی در انگیزش تحصیلی دانش آموزان تاثیر قابل توجهی دارد و می تواند مورد استفاده معلمان و مربیان مدارس قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

انگیزش بیرونی ، انگیزش درونی ، بی انگیزگی تحصیلی ، راهبردهای کمک خواهی