تاثیر سیاست خارجی بر توسعه نیافتگی اقتصادی افغانستان از کنفرانس بن تا شکل گیری مجدد امارت اسلامی

با روی کار آمدن ساختار جدید به حمایت جامعه بین المللی پس از تحولات و نابسامانی های گسترده در سال ۲۰۰۱ در افغانستان ، انتظار می رفت که این کشور به سمت نوسازی و توسعه پیش برود، اما بعد از بیست سال این انتظار محقق نشد. توسعه نیافتگی افغانستان منجر به هرج و مرج بیشتر، عدم حاکمیت قانون و وابستگی کشور شده است. این پژوهش به دنبال بررسی تاثیر سیاست خارجی افغانستان بر توسعه نیافتگی اقتصادی این کشور از کنفرانس بن تا شکل گیری مجدد امارت اسلامی است. فرضیه اصلی این است که فقدان دکترین سیاست خارجی کارا، مهمترین عامل در توسعه نیافتگی افغانستان بوده است. در این مقاله از نظریه وابستگی به عنوان چارچوب نظری استفاده شده و با روش توصیفی-تحلیلی و استناد به مراجع کتابخانه ای نقش سیاست خارجی افغانستان در توسعه نیافتگی اقتصادی بررسی شده است. نتایج نشان می دهد که سیاست خارجی نامستقل و وابستگی به قدرت های منطقه ای و فرامنطقه ای در توسعه نیافتگی افغانستان نقش موثری داشته است.

کلیدواژه ها:

توسعه اقتصادی ، نوسازی ، افغانستان ، سیاست خارجی ، توسعه نیافتگی ، وابستگی