بررسی ارتباط بین ابعاد و مولفه های الگوی تنظیم گری حوزه ارتباطات و فناوری اطلاعات جمهوری اسلامی ایران از منظر حکمرانی.

پژوهش حاضر با هدف بررسی ارتباط بین ابعاد و مولفه های الگوی تنظیم گری حوزه ارتباطات و فناوری اطلاعات جمهوری اسلامی ایران انجام شده است. این مطالعه در راستای ارتقای حکمرانی متعالی و مشارکتی در حوزه ارتباطات و فناوری اطلاعات، با رویکرد کیفی اکتشافی و بر اساس روش نظریه داده بنیاد انجام گرفته و داده ها از طریق مصاحبه های عمیق با خبرگان دولتی، خصوصی و دانشگاهی گردآوری و با نرم افزار MAXQDA تحلیل شده اند. یافته ها نشان می دهد که الگوی مطلوب تنظیم گری، بر سه بعد اصلی خط مشی، حقوقی و عملیاتی (اجرایی) استوار است که به صورت پویا و در تعامل متقابل، سازوکار تحقق حکمرانی دیجیتال کارآمد را شکل می دهند.بعد خط مشی به عنوان محور اصلی الگوی، ناظر بر جهت گیری ملی، اختیار و قدرت نهاد تنظیم گر و هم افزایی میان نهادها در سطح کلان است. بعد حقوقی به تدوین و به روزرسانی قوانین بازار، ابزارهای قانونی و تعاملات منطقه ای و بین المللی می پردازد. بعد عملیاتی نیز بر تقویت ساختار نهاد تنظیم گر و همه ذی نفعان، توسعه سرمایه انسانی، کارآمدسازی فرآیندها و بازخوردها و بهره گیری از فناوری های تنظیم گر متمرکز است.نتایج حاکی از آن است که گذار از تنظیم گری سخت و سلسله مراتبی به تنظیم گری نرم، هوشمند و مشارکتی، همراه با تقویت استقلال نهادهای تنظیم گر و استفاده از فناوری های دیجیتال و شفافیت در قرآیندها، پیش شرط دستیابی به حکمرانی متعالی در بخش ارتباطات و فناوری اطلاعات ایران است. الگوی نهایی ارائه شده، ضمن افزایش شفافیت و پاسخگویی، امکان سازگاری با تحولات سریع فناوری و پیچیدگی های بازار را فراهم می سازد.

کلیدواژه ها:

تنظیم گری ، فناوری اطلاعات و ارتباطات ، حکمرانی