بررسی تعامل ذیحساب و حسابدار در بهبود نظام کنترل داخلی شهرداری

این مقاله با هدف بررسی نقش تعامل بین واحدهای ذیحساب و حسابداری در ارتقاء کارایی و اثربخشی نظام کنترل داخلی شهرداری ها انجام شده است. در چارچوب روش تحقیق کیفی موردی، با استفاده از تکنیک مصاحبه نیمه ساختاریافته و تحلیل مستندات داخلی (دستورالعمل ها، سیاست های مالی، گزارش های حسابرسی داخلی) داده های اولیه از پنج شهرداری بزرگ کشور جمع آوری شد. سپس با بهره گیری از روش تحلیل محتوا و چارچوب نظری کنترل داخلی مبتنی بر استانداردهای بین المللی (COSO) و استانداردهای حسابرسی داخلی (IAS) اقدام به شناسایی نقاط قوت، ضعف، فرصت ها و تهدیدهای موجود در فرآیندهای ارتباطی و همکاری میان ذیحساب و حسابدار شد. نتایج نشان می دهد که• یکپارچگی اطلاعاتی و به کارگیری سامانه های اطلاعاتی همسان موجب کاهش خطاهای حسابداری و ارتقاء شفافیت مالی می شود.• تقویت فرآیندهای ارتباطی(برگزاری جلسات دوره ای، گزارش گیری مشترک و تعریف دقیق نقش ها) باعث بهبود زمان بندی تصمیم گیری و پیشگیری از تقلب می گردد.• استفاده از معیارهای عملکردی (KPLs): ارزیابی کیفیت تعامل، امکان پایش مستمر و به روزرسانی مستمر روش های کنترل داخلی را فراهم می کند. • اکساتیک سازی فرآیندهای بازبینی(مثل بررسی تراکنش های خروجی و ورودی) با مشارکت مشترک ذیحساب و حسابدار منجر به شناسایی زودهنگام ناهماهنگی های مالی می شود.در نهایت، مقاله چارچوب پیشنهادی عملیاتی شامل شش مرحله (برنامه ریزی، اجرا، مستندسازی، پایش، ارزیابی و بهبود مستمر) را برای تقویت تعامل بین ذیحساب و حسابدار در شهرداری ها ارائه می دهد. این چارچوب می تواند به عنوان راهنمایی برای سیاستگذاران و مدیران شهرهای مختلف جهت ارتقاء سطح کنترل داخلی و بهبود بهره وری مالی در سطح ملی به کار رود.

کلیدواژه ها:

تعامل ذیحساب ، حسابداری ، کنترل داخلی ، شهرداری ، سامانه های اطلاعاتی مالی ، COSO ، معیارهای عملکردی (KPIs) ، حسابرسی داخلی