بررسی تاثیر مصرف مکمل آهن به همراه تمرینات مقاومتی بر قدرت و توان هوازی نوجوانان فوتبالیست

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر همزمان تمرینات مقاومتی و مصرف مکمل آهن بر شاخص های قدرت عضلانی و توان هوازی نوجوانان فوتسالیست انجام شد. روش پژوهش نیمه تجربی با طرح پیش آزمون و پس آزمون بود. جامعه آماری شامل نوجوانان فوتسالیست پسر ۱۶-۱۴ سال شهر تهران در سال ۱۴۰۲ بود که از میان آن ها ۴۰ نفر به صورت هدفمند انتخاب و به طور تصادفی در چهار گروه مساوی (۱۰ نفره) تقسیم شدند: گروه تمرین مقاومتی + مکمل آهن، گروه تمرین مقاومتی + دارونما، گروه مکمل آهن و گروه کنترل. پروتکل تمرین مقاومتی به مدت هشت هفته، هر هفته سه جلسه با شدت ۸۰-۶۰ درصد یک تکرار بیشینه (۱RM) اجرا شد. مکمل آهن (سولفات فروز) به میزان ۵۰ میلی گرم در روز و دارونما نیز به همین شکل تجویز گردید. شاخص های قدرت عضلانی (قدرت بیشینه عضلات پا و سینه از طریق آزمون ۱RM) و توان هوازی (از طریق آزمون دوی ۱۶۰۰ متر و آزمون وینگیت) در دو مرحله قبل و بعد از مداخله اندازه گیری شدند. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از آزمون تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر و آنالیز واریانس یک راهه نشان داد که هر دو مداخله تمرین مقاومتی و مصرف مکمل آهن به صورت جداگانه بر بهبود قدرت عضلانی و توان هوازی موثر بودند ( p < ۰.۰۵ ). با این حال، گروهی که ترکیب تمرین مقاومتی و مکمل آهن را دریافت کرده بودند، بهبودی معنی دار و بیشتری را در هر دو شاخص در مقایسه با سایر گروه ها نشان داد ( p < ۰.۰۱ ). به طور خاص، میانگین افزایش ۱RM پرس پا در گروه ترکیبی ( ۱۸.۷ \pm ۲.۳% ) بود، در حالی که این رقم در گروه تمرین مقاومتی به تنهایی ( ۱۲.۱ \pm ۱.۹% ) گزارش شد. همچنین، بهبود در زمان دوی ۱۶۰۰ متر و اوج توان در آزمون وینگیت در گروه ترکیبی برجسته تر بود. نتایج این مطالعه حاکی از آن است که مکمل دهی آهن به عنوان یک عامل کمکی می تواند اثرات سازگاری ناشی از تمرینات مقاومتی را در نوجوانان فوتسالیست تقویت کند و احتمالا از طریق بهبود ظرفیت اکسیژن رسانی و ذخایر فریتین، زمینه را برای دستیابی به سطوح بالاتر عملکرد عضلانی و هوازی فراهم آورد. این یافته ها برای مربیان و متخصصان تغذیه ورزشی نوجوانان حائز اهمیت است.

کلیدواژه ها:

تمرین مقاومتی ، آهن ، مکمل دهی ، نوجوانان فوتسالیست ، قدرت عضلانی ، توان هوازی ، عملکرد ورزشی.