تبیین نقش سرمایه روان شناختی والدین در شکل گیری انگیزش یادگیری مبتنی بر فناوری در دانش آموزان نسل دیجیتال

تحولات گسترده فناوری های دیجیتال، شیوه های یادگیری دانش آموزان را به ویژه در میان نسل دیجیتال دگرگون ساخته و نقش عوامل خانوادگی، به ویژه والدین، را در شکل گیری انگیزش یادگیری مبتنی بر فناوری برجسته کرده است. در این میان، سرمایه روان شناختی والدین به عنوان مجموعه ای از منابع روانی شامل خودکارآمدی، امید، خوش بینی و تاب آوری، می تواند نقش تعیین کننده ای در حمایت از یادگیری فناورانه دانش آموزان ایفا کند. هدف پژوهش حاضر، تبیین نقش سرمایه روان شناختی والدین در شکل گیری انگیزش یادگیری مبتنی بر فناوری در دانش آموزان نسل دیجیتال است. روش پژوهش از نوع تحلیلی-کتابخانه ای بوده و با استفاده از تحلیل نظام مند منابع علمی فارسی و انگلیسی، به بررسی مفاهیم، نظریه ها و یافته های پژوهشی مرتبط پرداخته شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که سرمایه روان شناختی والدین تاثیر مثبت و معناداری بر انگیزش یادگیری فناورانه دانش آموزان دارد. والدینی که از سطح بالاتری از خودکارآمدی، امید، خوش بینی و تاب آوری برخوردارند، از طریق ایجاد حمایت روانی-آموزشی، نگرش مثبت نسبت به فناوری و الگوسازی رفتاری، زمینه مشارکت فعال، افزایش احساس شایستگی فناورانه و تقویت انگیزش درونی و بیرونی دانش آموزان را فراهم می کنند. نتایج تحلیل ها همچنین نشان می دهد که حمایت روانی-آموزشی والدین نقش میانجی کلیدی در انتقال اثر سرمایه روان شناختی به انگیزش یادگیری مبتنی بر فناوری ایفا می کند. بر اساس چارچوب های نظری شناختی-اجتماعی و خودتعیین گری، ارضای نیازهای روان شناختی دانش آموزان از طریق حمایت والدین، عامل اساسی در پایداری انگیزش یادگیری دیجیتال است. در مجموع، پژوهش حاضر بر ضرورت توجه به سرمایه روان شناختی والدین در طراحی سیاست ها و برنامه های آموزشی فناورانه تاکید می کند و والدین را به عنوان یکی از ارکان اصلی موفقیت یادگیری نسل دیجیتال معرفی می نماید.کلمات کلیدی: سرمایه روان شناختی والدین؛ انگیزش یادگیری مبتنی بر فناوری؛ نسل دیجیتال؛ حمایت روانی-آموزشی؛ یادگیری دیجیتال.