بررسی مهارت های اجتماعی نوجوانان و رابطه آن با کیفیت رابطه والدین- فرزند

هدف پژوهش حاضر بررسی کیفیت رابطه والدین فرزند در مهارت های اجتماعی است.روش پژوهش از نوع همبستگی و جامعه آماری پژوهش شامل تمامی دانش آموزان پایه نهم ناحیه یک یزد در سال تحصیلی ۹۶-۱۳۹۵ بود که از میان آن ها ۳۵۴ نفربه شیوه نمونه گیری خوشه ای انتخاب شدند که ۱۸۰ نفر پسر و ۱۷۴ نفر دختر بودند. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه مهارت های اجتماعی ایندربیتزن و فوستر، پرسشنامه رابطه ولی فرزندی فاین استفاده گردید. داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون به شیوه گام به گام مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج پژوهش نشان داد که بین برخی از مولفه های رابطه والدین فرزند و مهارت های اجتماعی رابطه مثبت و معنی داری وجود دارد. نتایج تحلیل رگرسیون چندگانه نیز نشان دادند که از بین متغیرهای پیش بین، متغیرهای سردرگمی نقش پدر از ابعاد کیفیت رابطه والدین فرزند مهارت های اجتماعی دانش آموزان را پیش بینی می کنند. همچنین در دانش آموزان پسر متغیرهای همانندسازی با مادر و در دانش آموزان دختر متغیرهای سردر گمی نقش پدر مهارت های اجتماعی آنان راپیش بینی می کنند.کلمات کلیدی: مهارت های اجتماعی؛ کیفیت؛ رابطه والدین فرزند