A Phenomenological Study of Factors Contributing to Digital Distraction among Students in Virtual Education Based on Teachers' Lived Experiences

پیشینه و اهداف توجه به حواسپرتی دیجیتال در دانش آموزان بسیار حائز اهمیت بوده و مدیریت آن می تواند موجب افزایش تمرکز و یادگیری عمیق تر گردد . هدف پژوهش حاضر، مطالعه پدیدارشناسانه عوامل زمینه ساز حواسپرتی دیجیتال دانش آموزان در آموزش مجازی مبتنی بر تجربه زیسته معلمان می باشد. روش ها : روش پژوهش کیفی و از نوع پدیدارشناسی است. جامعه آماری مصاحبه شوندگان پژوهش، شامل معلمان متوسطه شهر کرج در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳بوده اند. برای انتخاب شرکت کنندگان، از شیوه نمونه گیری هدفمند و تا حد اشباع استفاده شد، که در این پژوهش ۲۱ نفر معلم بوده اند. داده ها با استفاده از مصاحبه عمیق و نیمه ساختاریافته و نیز به شیوه گفت و گوی دو طرفه، جمع آوری گردید. برای تعیین روایی و پایایی مصاحبه ها نیز تکنیک تثلیث یا مثلث سازی، تکنیک کنترل اعضاء، تکنیک کسب اطلاعات دقیق موازی و خودبازبینی محققان صورت گرفت. یافته ها: در مصاحبه با معلمان، اکثریت آن ها به وجود عوامل زمینه ساز حواسپرتی دیجیتال نظیر عوامل محیطی و روانی، کارهای غیرضرور دیجیتالی، عوامل آموزشی و تدریس، ارتباطات آنلاین مداوم و ناتوانی خودتنظیمی هیجانی تاکید داشتند و راهکارهایی اعم از راهکارهای خانوادگی، بکارگیری فعالیت های ذهنی و طبیعی، راهکارهای عاطفی، تنظیم محیطی مطلوب برای آموزش و مطالعه را برای آن ارائه دادند. نتیجه گیری: در نتیجه باید گفت که با کنترل و مدیریت عوامل زمینه ساز حواسپرتی دیجیتال دانش آموزان می توان به افزایش کیفیت یادگیری دانش آموزان کمک نمود.

کلیدواژه ها:

تجربه زیسته ، حواسپرتی دیجیتال ، عوامل زمینه ساز ، راهکارها ، معلمان