ارزیابی نقش آموزش و اجزای کشاورزی دقیق در تحقق توسعه پایدار با تاکید بر پایداری منابع آبی

این پژوهش با هدف بررسی نقش آموزش به کارگیری کشاورزی دقیق در توسعه پایدار کشاورزی، با تاکید بر پایداری منابع آبی در منطقه جنوب کرمان انجام شد. روش تحقیق، توصیفی پیمایشی و از نوع همبستگی است. از نظر هدف، این مطالعه در زمره تحقیقات کاربردی قرار می گیرد. محدوده مکانی پژوهش شامل شهرستان های جیرفت، کهنوج، عنبرآباد، منوجان، رودبار، فاریاب و قلعه گنج بود و جامعه آماری را کشاورزان این مناطق تشکیل دادند. با توجه به نامحدود بودن جامعه آماری، حجم نمونه بر اساس جدول کرجسی و مورگان تعداد ۳۸۴ نفر تعیین شد. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه می باشد. یافته ها نشان داد که آموزش به کارگیری کشاورزی دقیق تاثیر مثبت و معناداری بر توسعه پایدار کشاورزی با تاکید بر پایداری منابع آبی در جنوب کرمان دارد. همچنین بین ابعاد مختلف آموزش کشاورزی دقیق (اقتصادی، مدیریتی، مهارتی، فرهنگی، اجتماعی، آموزشی-ترویجی و سیاست گذاری) رابطه ای مثبت و معنادار مشاهده شد. نتایج تحلیل رگرسیون بیانگر آن است که متغیر آموزش به کارگیری کشاورزی دقیق حدود ۹۷ درصد از تغییرات توسعه پایدار کشاورزی را با تاکید بر پایداری منابع آبی پیش بینی می کند. افزون بر این، ابعاد مختلف آموزش کشاورزی دقیق در مجموع حدود ۹۸ درصد از تغییرات توسعه پایدار کشاورزی را تبیین می نمایند. در میان این ابعاد، مولفه مدیریتی با ضریب بتای ۰/۵۱۲ بیشترین سهم را در پیش بینی توسعه پایدار کشاورزی با تاکید بر پایداری منابع آبی جنوب کرمان دارد.

کلیدواژه ها:

مدیریت بهره وری آب ، توسعه پایدار ، کشاورزی دقیق ، توانمندسازی کشاورزان