رابطه بین سرمایه اجتماعی و کارآفرینی سازمانی در شهرداری مشهد

کارآفرینی از دید دانشمندان علوم اجتماعی، فرآیندی است که در شبکه متغیری از روابط اجتماعی واقع شده است. این روابط اجتماعی می تواند رابطه کارآفرین با منابع و فرصت ها را محدود یا تسهیل نماید. اکثر تحقیقات صورت گرفته در مورد کارآفرینی سازمانی، از نوع تعیین ویژگی های شخصیتی کارآفرینان بوده و توجه به شبکه روابط اجتماعی یا سرمایه اجتماعی نادیده گرفته شده است. از سوی دیگر، کارآفرینی سازمانی نیز به توسعه خدمات جدید، نوآوری درخدمات و همچنین ایجاد واحد و شعبات جدید منجر شده و در نهایت مزیت رقابتی خاصی برای سازمان فراهم می آورد. از این رو، هدف اصلی از انجام پژوهش تعیین رابطه سرمایه اجتماعی با کارآفرینی سازمانی در شهرداری مشهد می باشد. در ارتباط با سرمایه اجتماعی از دیدگاه استون استفاده شده که شامل دو بعد ساختاری و کیفیت می باشد و هر کدام از این دو شامل متغیرهایی هستند: بعد ساختاری شامل: ظرفیت شبکه، تنوع و ساختار روابط و بعد کیفیت شامل: اعتماد و روابط متقابل می باشد. همچنین در ارتباط با کارآفرینی سازمانی از دیدگاه آنتونیک و هیسریچ استفاده گردید که ابعاد آن عبارتند از: کسب و کارهای جدید، نوآوری در فرآیندها، نوآوری در خدمات، خودتجدیدی، ریسک پذیری، پیشگامی و رقابت تهاجمی. جامعه آماری این تحقیق را کارکنان و مدیران شهرداری مشهد تشکیل می دهند که حجم نمونه با استفاده از فرمول مورگان ۳۵۰ نفر تعیین شد. داده های تحقیق از طریق نرم افزار (pc++(ver۱۶/SPSS تجزیه و تحلیل شده و جهت آزمون سوالات تحقیق از همبستگی پیرسون استفاده گردید. نتایج تحقیق نشان داد که بین سرمایه اجتماعی و کارآفرینی سازمانی رابطه معنادار وجود دارد؛ بدین معنی که کارآفرینان مستقر در گروههای اجتماعی که دارای سرمایه اجتماعی بیبشتری هستند احتمال بیشتری دارد که بتوانند به طور موثر فرصتهای تجاری را تشخیص داده و از آن بهره گیرند.

کلیدواژه ها:

کارآفرینی ، کارآفرینی سازمانی ، سرمایه اجتماعی