مبانی و ویژگی های دولت های توتالیتر و آثار آن بر حاکمیت مردم

دولت های توتالیتر با گفتمانی جدید و محیرالعقول،ویژگی ها و مبانی های چالش بر انگیز خود ،قرن بیستم را وارد چالشی اساسی کرد،این دولت ها با زمینه های کاملا ایدئولوژیک که گامی به مراتب یکسان در بین همه این دولت ها بود و با تکیه بر ویژگی های مهم و ملموسی همچون:جهان گرایی،سرکوب انجمن ها واحزاب،خشونت،پیش بینی ناپذیری، هدف واحد،توده پراکنی و توده پذیری که فصل مشترک تمامی این دولت ها بود ،پای به عرصه هستی بشری در ساحت قدرت و سیاست گذاشت، دولت هایی که ملبس به تظاهر مدرن بودند ،لذا در نظر عوام دارای وجاهت قانونی و ساختار های حقوقی بودند و کمتر کسی به تمایز این گونه دولت ها با دولت های استبدادی و دیکتاتوری پی می برد و بر همین اساس این دولت ها از توجیه پذیرترین دولت های اعصار بشری است که تمیز و تشخیص آن نیاز به واکاوی وتحلیل مرزبندی های باریک بین انواع رژیم های سیاسی دارد .از این رو این گونه دولت ها با مکانیسم ها و کاتالیزر های منحصر بفرد خود اهداف آرمانی خود را با رهبری واحد که مخالف هر گونه تکثرگراییست،ایدئولوژی واحد، که مخالف هر نوع پوشش اندیشه ای ایست و خشونتی که مدینه فاضله این دولت ها برای یکسان سازی،غیرسازی و غریبی از خود است به پیش می برد.ملت که سرچشمه اصلی فعل و انفعالات حاکمیتی است در این نوع دولت ها ناچیز انگاشته می شود ،مشارکت سیاسی ملت در سرنوشت سیاسی خویش من جمله انتخابا ت زیر سوال می رود،نظام نمایندگی کاملا ایدئولوژیک می شود و افرادی که در دایره ایدئولوژی واحد اند حق بروز وظهور دارند.این پژوهش به بررسی و واکاوی مبانی وویژگی های دولت های توتالیتر و آثار آن بر حاکمیت مردم می پردازد.وسعی درنشان دادن توجیه پذیری این دولت ها در جوامع سیاسی را دارد.این پژوهش با رویکردتوصیفی-تحلیلی در پی پاسخ به این پرسش است که مبانی و ویژگی های دولت های توتالیتر و آثار آن بر حاکمیت مردم چگونه است ؟که فرضیه آن بر این نکته تاکید دارد که دولت های توتالیتر ،دولت های عقیم سازند چنان که با ایجاد بستر هایی خود خوانده وخود کاشف و کنترل شدید جامعه در همه ابعاد حاکمیتی، که حاکمیت در نظام های دمکراتیک انعکاسی از تجلی اراده مردم است نه تنها به محاق می رود بلکه دارای محتوایی ضد انسانی با ظواهری قانونی به منصه ظهور می گذارند که چیزی جز تباهی و بلاهت مدرن نیست، در نهایت می توان از طریق ترویج دمکراسی و احترام به حقوق بنیادین ملت به حاکمیتی پایدار و عادلانه دست یافت.

کلیدواژه ها:

توتالیتاریسم ، تمامیت خواهی ، حاکمیت ، مردم ، توده ، دمکراسی ، سیاست