اختلالات نقص توجه – بیش فعالی (ADHD) و پیامد های آموزشی ، اجتماعی و و انضباطی آن در بستر مدرسه

اختلال نقص توجه–بیش فعالی (ADHD) یکی از شایع ترین اختلالات عصب تحولی در دوران کودکی است که با الگوهای پایدار بی توجهی، بیش فعالی و رفتارهای تکانشی شناخته می شود و تاثیرات گسترده ای بر عملکرد آموزشی، اجتماعی و انضباطی دانش آموزان در بستر مدرسه برجای می گذارد از منظر آموزشی، دانش آموزان مبتلا به ADHD اغلب با مشکلاتی نظیر افت تحصیلی، ضعف در تمرکز، ناتوانی در پیروی از دستورالعمل ها و دشواری در سازمان دهی تکالیف مواجه اند که این امر احتمال شکست تحصیلی و کاهش انگیزش یادگیری را افزایش می دهد. در بعد اجتماعی، این دانش آموزان به دلیل رفتارهای تکانشی، پرتحرکی و ناتوانی در تنظیم هیجان، در برقراری روابط مثبت با همسالان و معلمان دچار مشکل می شوند و بیشتر در معرض طرد اجتماعی، تعارض های بین فردی و کاهش پذیرش گروهی قرار می گیرند. همچنین از نظر انضباطی، رفتارهای ناشی از ADHD اغلب با نقض قوانین مدرسه، بی نظمی در کلاس و دریافت تنبیه های مکرر همراه است که می تواند به برچسب زنی منفی و تشدید مشکلات رفتاری منجر شود. با توجه به پیامدهای چندبعدی این اختلال، شناسایی زودهنگام، مداخلات آموزشی و روان شناختی مدرسه محور و توانمندسازی معلمان در مدیریت رفتارهای مرتبط با ADHD، از اهمیت بسزایی برخوردار است.

کلیدواژه ها:

اختلالات ، اختلالات رفتاری ، اختلالات یادگری ، بیش فعالی ، آموزش عمیق