کاربرد آموزه های دینی در ترویج اخلاق فردی و اجتماعی در مدارس

چکیدهدر نظام تعلیم و تربیت اسلامی، اخلاق جایگاهی محوری و بنیادین دارد و به عنوان هدف نهایی فرآیند تربیت معرفی شده است. مدرسه به عنوان نهاد رسمی اجتماعی، نقش مهمی در ترویج و نهادینه سازی ارزش های اخلاقی در میان دانش آموزان ایفا می کند. پژوهش حاضر با رویکرد نظری و تحلیلی، به بررسی ظرفیت آموزه های دینی اسلام، به ویژه قرآن و سنت پیامبر اکرم و اهل بیت علیهم السلام، در ارتقاء اخلاق فردی و اجتماعی در محیط مدرسه پرداخته است. یافته ها نشان می دهد که اخلاق در اسلام، فرآیندی جامع و درونی است که هم به رفتارهای فردی مانند صداقت، صبر و تواضع و هم به کنش های اجتماعی مانند عدالت، مسئولیت پذیری و احترام به دیگران توجه دارد. منابع دینی با ارائه الگوهای رفتاری، روایات تربیتی، و تاکید بر الگوپذیری از معلمان و مربیان، می توانند در قالب برنامه های پرورشی، فضای مدرسه و روابط انسانی، زمینه رشد اخلاقی دانش آموزان را فراهم کنند. نتیجه گیری مقاله بر لزوم بازنگری در شیوه های آموزش دینی، تقویت رفتار الگویی معلمان، و بهره گیری از ظرفیت های پرورشی مدرسه در راستای تحقق تربیت اخلاقی اسلامی تاکید دارد.