نقش مشارکت والدین در تصمیم گیری مدرسه: تحلیل یکپارچه ادبیات پژوهشی (۱۴۰۳-۱۴۰۰)

هدف پژوهش حاضر، تحلیل نظام مند نقش، سازوکارها و پیامدهای مشارکت موثر والدین در فرآیند تصمیم گیری مدارس با تمرکز بر ادبیات علمی چهار سال اخیر (۱۴۰۳-۱۴۰۰) است. با اتخاذ روش مرور نظام مند کیفی، این مقاله با جستجو در پایگاه های معتبر داخلی و بین المللی، به بررسی و ترکیب ۵۵ مطالعه منتخب می پردازد. یافته ها مولفه های مشارکت والدین در تصمیم گیری را در پنج سطح از مشارکت نمایشی و انفعالی تا تصمیم گیری مشترک و رهبری جامعه محور طبقه بندی می کند. نتایج نشان می دهد مشارکت واقعی والدین، نه تنها بر بهبود عملکرد تحصیلی و رفتاری دانش آموزان تاثیر مستقیم دارد، بلکه با افزایش پاسخگویی مدرسه، غنی سازی برنامه درسی، ارتقای رضایت و انسجام اجتماعی و تقویت سرمایه فرهنگی خانواده ها، به تحول مدرسه به سمت نهادی دموکراتیک تر، منعطف تر و عدالت محور منجر می شود. با این حال، موانع ساختاری (تمرکزگرایی، قوانین دست وپاگیر)، فرهنگی (نگرش های کلیشه ای، کم سوادی)، و روانی (عدم اعتماد، ترس از قضاوت) این مسیر را با چالش مواجه کرده اند. الگوی مفهومی ارائه شده در این پژوهش، بر ضرورت حرکت از «مشارکت فرمایشی» به «مشارکت توانمندساز» با محوریت گفت وگوی اصیل، شفافیت اطلاعاتی و بازتوزیع قدرت تاکید می کند. نتیجه گیری نهایی حاکی از آن است که در نظام آموزشی پویا، والدین شریکان آموزشی هستند و مدرسه موفق، مدرسه ای است که دیوارهای خود را به روی خرد جمعی خانواده ها می گشاید.

کلیدواژه ها:

مشارکت والدین ، تصمیم گیری مدرسه ، رهبری مشارکتی.