تصویر ذهنی از مدرسه هوشمند، امنیت سایبری و رضایت از کلاس

این مطالعه به بررسی تصویر ذهنی از مدرسه هوشمند، مفهوم امنیت سایبری در فضاهای یادگیری دیجیتال و سطح رضایت از کلاس می پردازد تا دریابد چگونه سازوکارهای فناوری، طراحی آموزشی و امنیت اطلاعات با هم تعامل دارند و چگونه این تعامل می تواند تجربه یادگیری را تداوم بخشد. رویکرد پژوهش ترکیبی-کمی-کیفی است و با استفاده از ابزارهای پیمایشی استاندارد و مصاحبه های عمیق به کاوش در سه بعد اصلی می پردازد: تصویر ذهنی از مدرسه هوشمند که شامل درک از دسترسی به فناوری، طراحی تجربیات یادگیری و تعاملات آموزشی است، امنیت سایبری که به آگاهی کاربران، رفتارهای امن و حفاظت از داده ها می پردازد، و رضایت از کلاس که به عنوان شاخصیComposite برای کیفیت تجربه آموزشی در محیط های دیجیتال به کار می رود. یافته های اولیه نشان می دهد که تصویر ذهنی مطلوب از مدرسه هوشمند می تواند با افزایش رضایت از کلاس و بهبود رفتارهای ایمنی سایبری هم سو باشد، به ویژه هنگامی که پشتیبانی فنی منظم، محتوای آموزشی مناسب و سیاست های حفاظتی شفاف وجود دارد (Mishra & Koehler, ۲۰۰۶; Resnik, ۲۰۱۵). همچنین، امنیت سایبری به عنوان یک عامل واسطه و تسهیل کننده تجربه یادگیری در محیط های آموزشی دیجیتال عمل می کند و در کنار عوامل ساختاری مانند دسترسی به اینترنت و سواد دیجیتال، می تواند رضایت از کلاس را بهبود بخشد (UNESCO, ۲۰۲۰; ITU, ۲۰۲۰). این مطالعه با ارائه مدل مفهومی چندبعدی، به سیاست گذاران و مدیران مدارس کمک می کند تا با توجه به زمینه های محلی، مداخلاتی طراحی کنند که هم تصویر ذهنی مثبت تری از مدرسه هوشمند ایجاد کند و هم ایمنی فضای یادگیری را تقویت و رضایت از کلاس را افزایش دهد.

کلیدواژه ها:

مدرسه هوشمند ، امنیت سایبری ، رضایت از کلاس ، تصویر ذهنی یادگیری دیجیتال