تبیین ارتباط اعتماد به سیستم های هوشمند آموزشی با پذیرش یادگیری دیجیتال

هدف پژوهش حاضر تبیین ارتباط اعتماد به سیستم های هوشمند آموزشی با پذیرش یادگیری دیجیتال بود. پژوهش با رویکرد کیفی و به روش مروری انجام شد و در آن مجموعه ای از منابع علمی مرتبط با فناوری های نوین آموزشی، سیستم های هوشمند، یادگیری دیجیتال و مدیریت آموزشی مورد بررسی و تحلیل قرار گرفت. یافته های پژوهش نشان داد که اعتماد به سیستم های هوشمند آموزشی نقش تعیین کننده ای در شکل گیری نگرش مثبت نسبت به یادگیری دیجیتال، تمایل به استفاده مستمر از آن، و بهره گیری از داده ها و بازخوردهای دیجیتال در تصمیم گیری های آموزشی دارد. همچنین نتایج بیانگر آن بود که اعتماد کاربران به شفافیت، کارآمدی و هم سویی این سیستم ها با اهداف آموزشی، پذیرش روش های نوین تدریس و برنامه ریزی درسی مبتنی بر یادگیری دیجیتال را تقویت می کند. در بخش نتیجه گیری، تاکید شد که پذیرش یادگیری دیجیتال صرفا وابسته به توسعه زیرساخت های فناورانه نیست، بلکه نیازمند توجه به عوامل انسانی و روان شناختی، به ویژه اعتماد کاربران، است. این پژوهش نشان می دهد که تقویت اعتماد به سیستم های هوشمند آموزشی می تواند زمینه ساز تثبیت یادگیری دیجیتال به عنوان رویکردی پایدار در نظام های آموزشی باشد.

کلیدواژه ها:

سیستم های هوشمند آموزشی ، اعتماد آموزشی ، یادگیری دیجیتال ، فناوری های نوین آموزشی