تاثیر آموزش کارگاه های مقابله با اضطراب بر میزان کیفیت بخشی زندگی دختران نوجوان مبتلا به دیابت

در سال 1948 سازمان بهداشت جهانی سلامت را از دیدگاه جدیدی تعریف کرد و بیان کرد که سلامت نه تنها با نبود بیماری و ناتوانی، بلکه با وجود رفاه جسمی، روانی و اجتماعی نیز تعریف می شود . در سال های اخیر، علاقه روزافزونی به مسائل مربوط به کیفیت زندگی و به ویژه کیفیت زندگی مرتبط با سلامت وجود داشته است که توسط عوامل متعددی از جمله شواهد رو به رشدی در مورد تاثیر قوی عوامل روانی-اجتماعی بر پیامدهای سلامت جسمانی و تغییرات چشمگیر در سازمان و ارائه مراقبت های بهداشتی صورت گرفته است. افراد مبتلا به دیابت اغلب با بیماری خود و نیازهای مدیریت روزانه آن احساس چالش می کنند. بیماران باید تمام روز و هر روز با دیابت خود کنار بیایند . درمان دیابت، مانند مصرف انسولین، می تواند به طور قابل توجهی بر کیفیت زندگی تاثیر بگذارد، مثلا با کاهش علائم قند خون بالا، ویا با افزایش علائم قند خون پایین، بر کیفیت زندگی تاثیر می گذارد. مشکلات روانی-اجتماعی زندگی با دیابت اغلب سنگین است و این مشکلات اغلب می تواند به نوبه خود بر رفتار مراقبت از خود و در نهایت بر کنترل طولانی مدت قند خون، خطر ابتلا به عوارض طولانی مدت و کیفیت زندگی تاثیر بگذارد (آویش، ز،1395). در حال حاضر شواهد خوبی وجود دارد مبنی بر اینکه مسائل روانی اجتماعی برای مراقبت خوب دیابت حیاتی هستند. متغیرهای روانی اجتماعی (مانند اضراب و افسردگی) اغلب پیش بینی کننده های قوی تری برای پیامدهای پزشکی مانند بستری شدن در بیمارستان و مرگ ومیر نسبت به اقدامات فیزیولوژیکی و متابولیک (مانند وجود عوارض، BMI) هستند (اعراب شیبانی، خ؛ اخوندی، ن؛ جاودانی مسرور، م و ریاحی مدوار، 1395). پیشرفت های اخیر در زمینه های تحقیقات نتایج سلامت و ارزیابی فناوری سلامت نیز باعث افزایش فوق العاده استفاده از ارزیابی کیفیت زندگی به عنوان تکنیکی برای تحقیقات بالینی شده است. سازمان های مراقبت مدیریت شده، تلاش فزاینده ای را برای تعیین اینکه آیا هزینه های مرتبط با درمان ها و مداخلات آموزشی جدید یا موجود در بازه های زمانی نسبتا کوتاه، اغلب کمتر از 3 سال توجیه می شود، بوجود آورده اند. در نتیجه، محققان و مدیران برنامه های سلامت بر نتایج کوتاه مدت بیمار از جمله وضعیت سلامت عملکردی، رضایت از مراقبت های بهداشتی و کیفیت کلی زندگی تمرکز می کنند (آویش، ز،1395). اهداف نظارت بر سلامت روانی اجتماعی و کیفیت زندگی در افراد مبتلا به دیابت عبارتند از: -شناسایی بیماران افسرده یا مضطرب. -ارزیابی درمان های جدید با شناسایی هزینه ها و مزایای روانشناختی؛

کلیدواژه ها:

کارگاه مقابله با اضطراب ، دختران نوجوان ، کیفیت بخشی زندگی ، دختران مبتلا به دیابت