کارآفرینی سازمانی شهرداری تهران راهبردی برای تحول و پایداری سازمان های عمومی

این مقاله به بررسی مفهوم، فرآیند، استراتژی ها و موانع کارآفرینی سازمانی و کاربرد آن در سازمان های بزرگ عمومی، با تاکید بر شهرداری تهران، می پردازد. در جهان امروز که با تغییرات پرشتاب نیازهای جوامع مواجه است، کارآفرینی سازمانی به عنوان موتور محرک توسعه اقتصادی و اجتماعی، سازمان ها را قادر می سازد تا با اتخاذ راهبردهای چابک و نوآورانه، چالش ها را به فرصت تبدیل کنند. مقاله با مرور تعاریف، سیر تکاملی، اهمیت و فرآیند کارآفرینی، استراتژی های مختلفی از جمله رویکردهای اداری، فرصت یابی، تقلیدی، اکتسابی و پرورشی را تحلیل می کند. همچنین، با اشاره به ویژگی های سازمان های کارآفرین (ساختاری و محتوایی) و مراحل چهارگانه کارآفرینی سازمانی (طبق مدل های کانتر و عابدی)، ضرورت ایجاد بسترهای مناسب ساختاری، فرهنگی و مدیریتی برای پرورش رفتارهای کارآفرینانه درون سازمانی را مورد تاکید قرار می دهد. در مطالعه موردی شهرداری تهران، استدلال می شود که روی آوری به کارآفرینی سازمانی می تواند پاسخگوی چالش هایی چون محدودیت منابع، انتظارات فزاینده شهروندان و معضلات کلان شهری باشد. در پایان، موانع رشد کارآفرینی سازمانی (درونی و بیرونی) و ضرورت تلفیق مدیریت استراتژیک با نوآوری برای دستیابی به سازمانی چابک، پایدار و اثربخش بررسی شده است.

کلیدواژه ها:

توسعه پایدار ، چابکی ، مدیریت شهری ، کارآفرینی سازمانی