فرسایش و فرسودگی در بافت و ضرورت های مدیریت آن در شهرداری تهران

به منظور احیای بافت به امکانات، فعالیت ها و خدمات تنوع بدهیم. به منظور ارتقای اجتماعی بافت می توانیم از ظرفیت های محلی استفاده کنیم تا تعلقات محیطی ساکنان را حفظ کنیم و ارتقاء دهیم. افزایش آگاهی و توان اجتماعی ساکنان و تغییر در مناسبات اجتماعی آن ها اهمیت زیادی دارد. در این راستا ایجاد فضایی جهت گردهمایی و تعاملات اجتماعی اهمیت زیادی دارد و در این خصوص باید طرح های مناسبی تهیه شود. ظرفیت های جمعیت پذیری و نحوه گسترش جمعیت در محلات فرسوده شهر حتما باید در روند تهیه طرح ها مدنظر قرار بگیرد. نیاز است پکیج های تشویقی در زمینه پرداخت عوارض و یا پروانه ساخت وساز در نظر گرفته شود. تخصیص زیربنای تجاری به منظور توانمندسازی ساکنان و مالکان نیز می تواند موثر باشد زیرا اگر مالکی بداند که با نوسازی واحد مسکونی می تواند فعالیت اقتصادی نیز داشته باشد، با تمایل اقدام به نوسازی و مشارکت می کند و حتی بخشی از ملک خود را برای تعریض معبر در اختیار شهرداری قرار می دهد. تصمیماتی که به منظور احیای بافت فرسوده در نظر گرفته می شود از جمله ایجاد دفاتر تسهیلگری، همه این تصمیمات جزیره ای است که یکپارچگی و جدیت را تمام ارکان ملی و حتی در سطح محلی ندارد و تا زمانی که مدیریت واحدی برای حل معضلات بافت و احیای بافت های فرسوده وجود نداشته باشد، نمی توانیم انتظار داشته باشیم که بهسازی بافت فرسوده انجام شود.

کلیدواژه ها:

مدیریت شهری ، بافت فرسوده ، بهسازی ، مرمت