مروری بر نقش بازی درمانی در کاهش مشکلات رفتاری دانش آموزان ابتدایی

مشکلات رفتاری در دوره ابتدایی یکی از مهم ترین موانع رشد تحصیلی و اجتماعی کودکان به شمار می رود و می تواند تعامل با همسالان، رابطه با معلم و سازگاری هیجانی را به طور جدی مختل کند. در سال های اخیر، بازی درمانی به عنوان یکی از مداخلات موثر و مبتنی بر شواهد در حوزه روان شناسی کودک مطرح شده است. این رویکرد با تکیه بر ماهیت طبیعی بازی در زندگی کودک، امکان بیان غیرمستقیم هیجان ها، کاهش تنش های درونی، پردازش تعارض ها و یادگیری مهارت های خودتنظیمی را فراهم می کند. مرور پژوهش های جدید نشان می دهد که بازی درمانی می تواند به طور معناداری رفتارهای پرخاشگرانه، تکانشی، نافرمانی و مشکلات سازگاری را کاهش دهد و در عین حال مهارت های اجتماعی، همکاری، مسئولیت پذیری و تنظیم هیجان را تقویت کند. همچنین، قابلیت اجرای این مداخله در محیط مدرسه و امکان آموزش اصول آن به معلمان، بازی درمانی را به یکی از کارآمدترین و قابل دسترس ترین روش ها برای کاهش مشکلات رفتاری دانش آموزان ابتدایی تبدیل کرده است. این مقاله با هدف بررسی جامع نقش بازی درمانی در کاهش مشکلات رفتاری کودکان دبستانی، یافته های پژوهش های اخیر را تحلیل و پیامدهای کاربردی آن را برای نظام آموزشی تبیین می کند.

کلیدواژه ها:

بازی درمانی ، مشکلات هیجانی و رفتاری و دانش آموزان