چالش های تحول دیجیتال و هوش مصنوعی در صنعت با رویکرد توسعه پایدار

تحول دیجیتال در دهه های اخیر به عنوان روندی بنیادین در تغییر و بازآفرینی صنایع شناخته شده و فناوری هایی مانند هوش مصنوعی نقش محوری در این فرآیند دارند. صنایع تولیدی به دلیل ماهیت سرمایه بر و وابستگی به بهره وری و کارایی، یکی از مهمترین بسترهای به کارگیری این فناوری ها هستند. هوش مصنوعی می تواند با بهینه سازی زنجیره تامین، ارتقای کیفیت محصولات، کاهش هزینه ها و بهبود تصمیم گیری های مدیریتی ارزش افزوده قابل توجهی ایجاد کند. با این حال، پیاده سازی موفق این فناوری ها با موانع متعددی مواجه است که تحقق اهداف توسعه پایدار را تهدید می کند. پژوهش های پیشین عمدتا بر فرصت های فناورانه و فنی تمرکز داشته یا به طور محدود اثرات زیست محیطی و اجتماعی را بررسی کرده اند، در حالی که رویکردی جامع برای شناسایی چالش ها با تاکید بر ابعاد اقتصادی، اجتماعی و محیط زیستی کمتر مورد توجه قرار گرفته است. این پژوهش با روش کتابخانه ای و مرور نظام مند منابع داخلی و بین المللی به تحلیل و اولویت بندی مفهومی چالش های کلیدی در استقرار هوش مصنوعی در صنایع تولیدی می پردازد. یافته ها نشان می دهند موانعی مانند کمبود زیرساخت های دیجیتال پایدار، ضعف در سیاست گذاری و حکمرانی، هزینه های بالای سرمایه گذاری، کمبود نیروی انسانی متخصص، ملاحظات اخلاقی و حقوقی مرتبط با داده ها و چالش های زیست محیطی ناشی از مصرف انرژی مدل های هوشمند، از مهم ترین عوامل بازدارنده هستند. نتایج این مطالعه با ارائه تصویری جامع از وضعیت موجود می تواند شکاف های ادبیات را پر کرده و مبنای ارزشمندی برای پژوهش های آتی و تصمیم گیری های راهبردی مدیران و سیاست گذاران صنعتی فراهم آورد، و مسیر استقرار پایدار و اثربخش فناوری های هوشمند در صنایع تولیدی را ترسیم کند.

کلیدواژه ها:

تحول دیجیتال ، توسعه پایدار ، زیر ساخت دیجیتال ، کارخانه هوشمند ، هوش مصنوعی