تاثیر مدیریت استراتژیک منابع انسانی بر رضایت و رفتارهای غیر رسمی شغلی از طریق سبک رهبری خدمتگزار در کارکنان اداره کل بنادر و دریانوردی استان گیلان

هدف تحقیق حاضر با هدف بررسی تاثیر مدیریت استراتژیک منابع انسانی بر رفتار غیر رسمی و رضایت کارکنان با نقش میانجی رهبری خدمتگزار در اداره کل بنادر و دریانوردی استان گیلان، انجام گرفته است. روش شناسی پژوهش در این پژوهش نوع تحقیق کاربردی روش تحقیق توصیفی است. در گردآوری اطلاعات مربوط به ادبیات موضوع و پیشینه پژوهش از روشهای کتابخانه ای و جهت جمع آوری داده های تحقیق از پرسشنامه استفاده شد. روایی تحقیق از طریق روش محتوایی و سازه و پایایی گویه های ابزار با استفاده آزمون آلفای کرونباخ تایید شد. جامعه آماری شامل ۴۹۰ نفر کارکنان و حجم نمونه با توجه به فرمول جامعه محدود به تعداد ۲۱۵ نفر تعیین گردید. روش نمونه گیری غیرتصادفی در دسترس تعیین شد. برای آزمون فرضیات بعد از انجام آزمون نرمالیته از آزمونهای ناپارامتریک و روش معادلات ساختاری استفاده گردید. یافته ها نتایج با توجه به مدل ساختاری تحقیق در حالت ضرایب معناداری یکی از فرضیه ها حاکی از آن بود که مدیریت استراتژیک منابع انسانی تاثیر معناداری بر رضایت شغلی نداشته و رهبری خدمتگزار رابطه بین مدیریت استراتژیک منابع انسانی و رضایت شغلی را تعدیل نمی کند. نتیجه آزمون سایر فرضیه های تحقیق با توجه به مدل ساختاری تحقیق در حالت ضرایب معناداری خارج از بازه (۱/۹۶ (۱۹۶ بوده و فرضیات تایید شدند. نتیجه گیری پیشنهادات کاربردی در راستای ارتقای رضایت شغلی و تغییر در رفتارهای غیر رسمی شغلی ارائه گردید.

کلیدواژه ها:

مدیریت استراتژیک منابع انسانی ، رفتار غیررسمی ، رضایت شغلی ، رهبری خدمتگزار